Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 maja 2016r Starszy Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ustanowiła na wniosek skarżącego A.B.C. dla nieznanych z miejsca pobytu uczestników - kuratora w osobie adwokata M.S.-H. Kancelaria Adwokacka ul. [...]..
Na rozprawie odbywającej się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 4 kwietnia 2017r. kurator wniósł o zasądzenie wynagrodzenia za udział w sprawie powiększonego o należny podatek VAT oraz zasądzenia 40,20 zł tytułem zwrotu wydatków na korespondencję.
Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A.B.C. na decyzję SKO w K. Zgodnie z przepisem art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie P.p.s.a.) koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Stosownie do treści art. 213 pkt 1 P.p.s.a., do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie.
Zasady wynagradzania kuratorów uregulowane są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1476), wydanym na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, ze zm.). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt I OZ 632/14 (dostępnym na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przyznając należność ustanowionemu kuratorowi należy mieć na względzie przepisy cyt. wyżej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. Wniosek taki wypływa z przepisu art. 2 i art. 32 Konstytucji RP oraz nakazu wykładni systemowej przepisów.
Stosownie do § 1 ust. 1 wskazanego rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie.
Zastosowanie w sprawie znajduje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) ze względu na datę wniesienia w sprawie skargi tj. w dniu 2 października 2015 r.
Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżanie nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 240 zł (§ 18 ust.1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Mając na uwadze rodzaj sprawy, jej zawiłość orzekający przyznał ustanowionemu kuratorowi wynagrodzenie odpowiadające 100 % stawki minimalnej, określonej w powołanym powyżej § 18 ust.1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia z Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. tj. kwotę 240 zł.
Ponadto, stosownie do § 19 pkt. 2 - koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Jak wynika z akt sprawy, kurator przedstawił do akt potwierdzenia nadania przesyłek listowych na łączną kwotę 40,20 (karta [...]).
W związku z powyższym na zasadzie art. 213 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) w zw. z § 1ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w zw. z § 18 ust. 1 pkt. 1 lit "c", § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 470) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.