Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].10.2001 r. (znak: [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. - ziemskiego, działając na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr 89 poz.414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr.207 poz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.), odmówił J. N., wydania nakazu rozbiórki wznoszonego budynku na działce nr [...] w S. przy ul. S..
Odwołanie J. N. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia 7.05.2002 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wywodząc co następuje:
1/ J. N. wniosła o nakazanie rozbiórki budynku mieszkalnego, w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.10.2000 r., (sygn. akt II SA/Kr 1304/00) który uchylił decyzję Wojewody M. z dnia 19.05.2000 r. (znak: [...]), utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...].06.1999 r. (znak: [...]) o pozwoleniu na budowę spornego budynku.
2/ w toku postępowania organ I instancji dokonał oględzin spornej inwestycji i stwierdził, że budynek jest w stanie surowym otwartym, brak jest pokrycia dachu oraz że nie rozpoczęto wykonania żadnej instalacji wewnętrznej w budynku. W dniu kontroli stwierdzono, iż nie są prowadzone jakiekolwiek roboty budowlane, a dach budynku został zabezpieczony przed wpływami atmosferycznymi i porą zimową folią. W dniu [...].03.2001 r., przeprowadzono rozprawę administracyjną w obecności stron ustalając stanowiska stron w sprawie legalności budowy przedmiotowego budynku oraz poinformowano strony o konieczności wystąpienia do sądu cywilnego w celu uzyskania zgody na zabudowę działki nr [...].
3/ Inwestor rozpoczął budowę w dniu [...].06.2000 r. o czym świadczy pierwszy wpis do dziennika budowy. W dniu 25.08.2000 r. NSA postanowieniem (sygn. akt II SA/Kr 1304/00) wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Inwestor wobec powyższego przerwał realizację robót budowlanych i do chwili obecnej budowy nie kontynuuje. Dowodem na potwierdzenie powyższego są protokoły z oględzin i kontroli z dnia [...].10.2000 r., [...].02.2001 r., oraz [...].10.2001 r.
Uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzji Wojewody M. z dnia 19.05.2000 r. i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie może skutkować traktowaniem inwestora jako osoby dopuszczającej się samowoli budowlanej, a także jako osobę, która prowadziła roboty budowlane bez pozwolenia na budowę. Fakt uchylenia przez Sąd decyzji o pozwoleniu na budowę obliguje organ nadzoru budowlanego do badania przedmiotowej sprawy na podstawie art. 50 i 51 Prawa Budowlanego z 1994 r. i stwierdzenia czy wykonane w trakcie realizacji inwestycji roboty budowlane można doprowadzić do stanu zgodnego z prawem. Powyższe postępowanie stanowiłoby etap wstępny przed wydaniem decyzji w trybie art. 51 ust. l pkt. la o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Tak więc organ I instancji słusznie zaskarżoną decyzją odmówił nakazu rozbiórki przedmiotowego budynku, bowiem orzeczenie nakazu rozbiórki byłoby sprzeczny z prawem, gdyż inwestor w chwili realizacji inwestycji posiadał ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła J. N. i zarzucając jej naruszenie art. 50 i 51 Prawa Budowlanego z 1994 r., wniosła o jej jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji - uchylenie.
W uzasadnieniu wywiodła, że dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ma postępowanie w którym organ nadzoru budowlanego I instancji postanowieniem z [...] marca 2001 zawiesił postępowanie toczące się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego z uwagi na prejudycjalny charakter orzeczenia sadowego w przedmiocie zgody właściciela sąsiedniej działki tj. - skarżącej J. N. na takie usytuowanie obiektu jakie wynika z decyzji o pozwoleniu na budowę. Wprawdzie postanowienie organu I instancji zawieszające postępowanie uchylone zostało decyzją z [...] lipca 2001 (znak: [...]) ale decyzja ta nie stała się prawomocna albowiem została zaskarżona przez J. N. do Naczelnego Sadu Administracyjnego i orzeczenie w tym przedmiocie jeszcze nie zapadło, wydanie zatem niniejszej decyzji jest przedwczesne. Pogląd Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż zgoda skarżącej na usytuowanie ściany budynku w granicy jej działki nie jest konieczna nie jest trafny a dopiero pogląd prawny Sądu Administracyjnego będzie miał istotne znaczenie w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.).
Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji nie stwierdziła, aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia (art. 145 § l pkt. 1-3 p.o.p.s.a.)
- a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik
Istota sprawy niniejszej sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w sprawie niniejszej może mieć zastosowanie art. 48 (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) Prawa Budowlanego z 1994 r.
Według art. 48 prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Przepis ten dotyczy więc obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego m.in. bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Obiekt, którego nakazania rozbiórki domaga się skarżąca był realizowany na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (decyzja Burmistrza Miasta S. z dnia [...].06.1999 r. - znak: [...], utrzymana w mocy decyzją Wojewody M. z dnia 19.05.2000 r., - znak: [...]). Faktem jest, że wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.10.2000 r. (sygn. akt II SA/Kr 1304/00), uchylone zostały decyzje zatwierdzające projekt budowlany i udzielające pozwolenia na budowę. Wyeliminowanie przez Sąd decyzji udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę - nie przesądza o tym, że wykonane przez niego roboty budowlane mają charakter samowoli budowlanej.
Kwestie podnoszone w skardze nie mają dla rozstrzygnięcia sprawy żadnego znaczenia.
Wniosek skarżącej, zmierzający do nakazania wykonania rozbiórki, mógłby być pozytywnie załatwiony tylko w przypadku zrealizowania hipotezy zawartej w art. 48 Prawa Budowlanego z 1994 r. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji).
Inne kwestie związane z rozstrzygnięciem spraw związanych z przedmiotową decyzją przedstawione zostały w uzasadnieniu wyroku tut. Sądu z dnia 22.06.2004 r., sygn. akt II SA/Kr 912/03.
Powyższe względy decydują o tym, iż uznał Sąd, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co w konsekwencji musi prowadzić do oddalenia skargi na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.