Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie - jako wniesioną po terminie. Odpis postanowienia doręczono skarżącej T. S. w dniu 4 stycznia 2016 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia.
W terminie otwartym do wniesienia zażalenia tj. 11 stycznia 2016 r. T. S. złożyła wniosek o prawo pomocy, nie wniosła jednak zażalenia.
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016 r. Sąd przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym, również w zakresie ustanowienia dla niej adwokata z urzędu. Odpis postanowienia T. S. odebrała 11 lutego 2016 r.
Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2016 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył dla T. S. pełnomocnika z urzędu w osobie adw. Z. D..
Pełnomocnik skarżącej z urzędu w dniu 9 marca 2016 r. (data nadania przesyłki poleconej) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 11 grudnia 2015 r. We wniosku wskazano, że pełnomocnik miał trudności w skontaktowaniu się ze skarżącą i dlatego nie było możliwe wniesienie zażalenia w ustawowym terminie. Uzyskanie od skarżącej dodatkowych informacji w zakresie okoliczności i przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi było konieczne, a zatem brak tych informacji uniemożliwił pełnomocnikowi działanie.
Jednocześnie zwrócono uwagę na zły stan zdrowia T. S., która leczyła się onkologicznie, cierpi na [...], "większość czasu spędza w gabinetach lekarskich oraz jest często hospitalizowana". Do wniosku dołączono kopię kart informacyjnych leczenia szpitalnego z dni 7, 8 i 9 lutego 2016 r. - z przyjęć na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym z powodu [...], a także zaświadczenie, że T. S. pozostaje w stałych kontrolach Instytutu Onkologii po zdiagnozowaniu i teleradioterapii raka [...] w 2012 roku. Do wniosku dołączono również zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi.
Postanowieniem z dnia 24 marca 2016 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o przywrócenie terminu nie dopatrując się okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu, skoro skarżąca w dniu 11 stycznia 2016 r. osobiście przedłożyła do akt sprawy wniosek o prawo pomocy, to nie można przyjąć, że z powodu choroby i ogólnego złego stanu zdrowia nie była w stanie wnieść innego pisma procesowego tj. środka zaskarżenia.
Zażalenie na to postanowienie w dniu 18 kwietnia 2016 r złożył T. S. zarzucając, że złożenie przez stronę w terminie otwartym do wniesienia środka odwoławczego – wniosku o przyznanie pełnomocnika do jego sporządzenia, może stanowić usprawiedliwioną okoliczność do przywrócenia terminu, tak by mogła zagwarantować sobie realizację praw procesowych. Pełnomocnik nie mógł nawiązać kontaktu ze skarżącą z uzasadnionych przyczyn, dlatego dopiero 9 marca 2016 r złożył wniosek o przywrócenie terminu.
Rozpoznając ponownie wniosek T. S. o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. W myśl art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponowienie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Wniosek o przywrócenie terminu w kontekście argumentów powołanych w zażaleniu z dnia 18 kwietnia 2016 r należało uwzględnić.
Skarżąca T. S. uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia, bowiem termin do jego wniesienia upływał w dniu 11 stycznia 2016 r., jednak w tym dniu złożyła skuteczny wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik został wyznaczony zarządzeniem ORA w Krakowie z dnia 2 lutego 2016 r, doręczonym pełnomocnikowi w dniu 5 lutego 2016 r. Ustanowiony pełnomocnik niezwłocznie usiłował skontaktować się ze skarżącą pismami z dnia 5 lutego 2016 r i 23 lutego 2016 r. W tym czasie jednak, jak wynika z załączonych kart leczenia szpitalnego – Szpitalnego Oddziału Ratunkowego przy ul. K. w K. i Centrum Onkologii Instytutu im [...] Oddziału w K., Pani T. S. w dniach od 7-9 lutego 2016 r podlegała hospitalizacji z powodu [...] z niedoboru [...], które lekarze wiązali z uprzednio stosowaną teleradioterapią z powodu raka [...] (2012 r) i zakażenia [...], zalecając oszczędny tryb życia. W związku z tymi okolicznościami i przebywaniem skarżącej poza miejscem zamieszkania - pełnomocnik powziął obiektywną możliwość niezbędnego kontaktu ze skarżącą dopiero telefonicznie w dniu 2 marca 2016 r a osobiście w dniu 8 marca 2016 r. Następnie możliwym było sformułowanie imieniem T. S. zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi dopiero w dniu 8 marca 2016 r., które nadano wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w dniu 9 marca 2016 r.
Ta cała przedstawiona przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu sekwencja zdarzeń związanych z kilkudniową hospitalizacją w lutym 2016 r i jej przyczyną, co wpłynęło na utrudniony kontakt z pełnomocnikiem - prowadzi do wniosku, że uchybienie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 11 grudnia 2015 r nastąpiło bez winy skarżącej a przyczyna uchybienia terminu faktycznie ustała w dniu 2 marca 2016 r co umożliwiło złożenie zażalenia i wniosku o przywrócenie terminu w dniu 9 marca 2016 r. w wymaganym terminie.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na zasadzie art. art. 86 i 87 w związku z art. 195 § 2 p.p.s.a.