Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie wyrok oddalający skargę zapadł na rozprawie odbytej w dniu 14 kwietnia 2016r., o której E. D. został prawidłowo zawiadomiony wraz z przesłaniem mu pouczenia, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę sporządza się, po złożeniu w terminie 7 dni, stosownego wniosku (k. 38 i 44).
Pismem złożonym w dniu 25 kwietnia 2016r. E. D. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wskazując, iż jest w zaawansowanym wieku i ma problemy z pamięcią, jego żona zaś także choruje, będąc w podobnym wieku, a rozprawa została wyznaczona po dłuższym czasie od złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, określanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu strona wnosi do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym strona jest obowiązana uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi oraz dokonać czynności której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, we wniosku nie uprawdopodobniono braku winy E. D. w niezachowaniu terminu. Wskazane okoliczności mające wskazywać, że niezachowanie terminu wynika z przyczyn niezależnych nie są, w ocenie Sądu, zasadne na tyle, aby przyjąć, iż nie można było uniknąć niedochowania terminu.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż oceniając wystąpienie przesłanki braku winy w niezachowaniu terminu, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.
Uwzględnienie podniesionej okoliczności podeszłego wieku skarżącego i kłopotów z pamięcią, prowadziłoby do uprzywilejowania w sprawie i możliwości wykorzystywana zaistniałej sytuacji do przedłużania sobie terminów dokonania czynności procesowych. Przyjęcie obiektywnego miernika staranności w przypadku skarżącego musi doprowadzić do wniosku, iż z racji swoich dolegliwości powinien on jako należycie dbający o swoje sprawy odnotowywać sobie wyznaczone przez Sąd w pouczeniu daty do dokonania czynności procesowych np. w postaci adnotacji w kalendarzu czy notatek pisemnych, co nie stanowi żadnego nadmiernego w danych warunkach wysiłku, a prowadziłoby do zachowania terminu.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.