Uzasadnienie
Zarządzeniem Referendarza Sądowego z dnia 19 lipca 2017 r. wezwano skarżącą T.M. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lipca 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 200 zł, tj. w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania przesłane na adres skarżącej wskazany w skardze, powróciły do Sądu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie".
Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnych skargi. Ponadto z zapisku urzędowego sporządzonego w dniu 3 października 2016 r. wynika, że do dnia 30 września 2016 r. skarżąca nie uiściła wpisu.
Postanowieniem z dnia 14 października 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 813/16 Sąd odrzucił skargę.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła skarżąca T.M.. Skarżąca wskazała, iż nie dostała żadnej przesyłki z wezwaniem do uzupełnienia braków skargi.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt I OZ 1963/16 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. NSA wskazał, iż to Sąd I instancji powinien był zbadać kwestię prawidłowości doręczenia spornej przesyłki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił się z reklamacją dotycząca przesyłki poleconej do T.M. numer [...]
Z pisma Sekcji Reklamacji Usług Pocztowych w B. wynika, iż przesyłka [...] została awizowana w dniu 9 sierpnia 2016 r., a powtórne awizo miało miejsce w dniu 17 sierpnia 2016 r., a w dniu 25 sierpnia 2016r. przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacja nie podjęto w terminie.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z artykułem 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U 2017.1369 - dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Artykuł 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione w przepisanym terminie.
Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Zawarta w aktach koperta, w której nadano przedmiotowe wezwania, wraz z naniesionymi pieczęciami i adnotacjami doręczyciela, jak też dołączony do tej koperty dokument zwrotnego potwierdzenia odbioru, oraz przede wszystkim pismo Sekcji Reklamacji Usług Pocztowych w B. poświadczają, iż przesyłka [...] została awizowana w dniu 9 sierpnia 2016 r., a powtórne awizo miało miejsce w dniu 17 sierpnia 2016 r., a w dniu 25 sierpnia 2016 r. przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacja nie podjęto w terminie.
Podkreślić przy tym trzeba, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, oraz pismo Sekcji Reklamacji Usług Pocztowych w B., jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone.
Domniemanie to może zostać obalone, gdy adresat udowodni, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych. Jednakże, jak trafnie wskazano w postanowieniu NSA z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt I FSK 1742/09 "w związku z tym, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonujące".
Z tego względu Sąd w pełni podziela wyrażane w orzecznictwie poglądy, że obalenie domniemania skuteczności doręczenia wyłącznie na podstawie twierdzeń adresata godzi w samą istotę instytucji doręczenia zastępczego. Obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie gołosłownego oświadczenia, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego.
W związku z powyższym Sąd uznał, że powołanie się przez skarżącą na okoliczność, że nie otrzymała dwukrotnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej, nie było przekonujące, gdyż nie zostało poparte stosownymi dowodami.
Ponadto przeprowadzenie przez Sąd postępowania reklamacyjnego, nie potwierdziło twierdzeń skarżącej.
W przedmiotowej sprawie braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione w przepisanym terminie, w tym stanie sprawy, Sąd odrzucił skargę na podstawie wyżej wskazanych przepisów.