Uzasadnienie
W dniu 9 czerwca 2016r. skarżący J. S. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi własnej oraz A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 września 2015r wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2016r. wniosek ten został rozpoznany w ten sposób, iż skarżącego zwolniono od wpisu sądowego należnego od skargi kasacyjnej, w pozostałym zakresie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalono, a także został dla J. S. ustanowiony pełnomocnik z urzędu. Do wyznaczenia adwokata z urzędu zobowiązana została Okręgowa Rada Adwokacka w K. W konsekwencji powyższego postanowienia referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 15 lipca 2015r. - ORA zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2016r. wyznaczyła dla skarżącego J. S. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata G. C., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...] w K. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, dnia 14 lipca 2016r. skarżący
J. S. udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu S. K. do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie, a także do złożenia oświadczenia o cofnięciu wniosku o udzielenie prawa pomocy z urzędu i zwolnienie od kosztów postępowania.
W konsekwencji tegoż upoważnienia, pełnomocnik w wyboru skarżącego J. S., w dniu 21 lipca 2016r. złożył do tut. Sądu pismo będące cofnięciem wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy, składając równocześnie stosowne pełnomocnictwo udzielone przez stronę dla siebie.
Skoro zatem skarżący J. S. ustanowił dla siebie pełnomocnika z wyboru w osobie radcy prawnego S. K., jednocześnie w odrębnym piśmie wnosząc o wycofanie jego wcześniejszego, złożonego dnia 9 czerwca 2016r., wniosku o przyznanie prawa pomocy tak w zakresie zwolnienia od kosztów jak i ustanowienia pełnomocnika – należy uznać, iż przesłanki, na podstawie których udzielono skarżącemu prawa pomocy nie istniały w chwili wydania orzeczenia. Okoliczności zatem, na podstawie których referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy postanowieniem z dnia 15 lipca 2016r. nie istniały lub przestały istnieć. W sposób dorozumiany można to również wywnioskować z pisma pełnomocnika z wyboru – radcy prawnego S. K. zawierającego wniosek o wycofanie prośby o przyznanie prawa pomocy.
Strona, której udzielono prawa pomocy, może sama zrzec się tego uprawnienia, a zatem złożyć wniosek o cofnięcie przyznanego prawa pomocy. Samo złożenie takiego wniosku nie wywołuje jednak skutku w postaci wygaśnięcia prawa pomocy, ustanie ono dopiero z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o cofnięciu przyznanego prawa pomocy (por. orzeczenie SN z 20.06.1938r C III 69/37). Zasadnym jest przyjęcie, że pozostawanie przez stronę w stosunku prawnym z adwokatem w dacie przyznania prawa pomocy uzasadnia cofnięcie tego prawa w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika (post. NSA z 24.01.2008r I GZ 228/2007).
Również powstanie stosunku prawnego z pełnomocnikiem po wydaniu postanowienia o przyznaniu prawa pomocy powoduje, że okoliczność, na której powyższe postanowienie zostało oparte, przestała istnieć, co uzasadnia wydanie orzeczenia o cofnięciu prawa pomocy (H. Knysiak – Molczyk, komentarz T.Woś wyd. V "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi 2012r.)
Stąd też, na podstawie art. 249 w zw. z art. 258 § 2 pkt. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji postanowienia.