Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Kr [...]
Postanowieniem z dnia 24 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. C. z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych. Postanowienie to uprawomocniło się 12 kwietnia 2017 r. (k. 44 verte).
Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi pozostałych skarżących. Wyrok ten nie jest prawomocny, wniesiono od niego skargę kasacyjną, akta oczekują na przesłanie ich do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W dniu 28 sierpnia 2017 r. wpłynął do akt sprawy wniosek W. C. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie jest dopuszczalny w aktualnej sytuacji procesowej zaistniałej w niniejszej sprawie. Zaskarżona decyzja została już poddana sądowej kontroli w I instancji i Wojewódzki Sad Administracyjny nieprawomocnie orzekł o oddaleniu skargi. Rozpoznanie kolejnej skargi na tę samą decyzję (po ewentualnym przywróceniu terminu do jej wniesienia) byłoby niedopuszczalne z uwagi na tzw. powagę rzeczy osądzonej. Innymi słowy po wydaniu wyroku nie jest możliwe przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi osoby, której skargę odrzucono, bowiem sprawa jest rozstrzygnięta w pierwszej instancji.
Ponadto należy podkreślić, że po odrzuceniu jego skargi W. C. ma w niniejszej sprawie status uczestnika na prawach strony (art. 12 p.p.s.a.). Przysługują mu więc dokładnie takie same uprawnienia procesowe jak w sytuacji, gdyby miał status skarżącego. Może w szczególności składać środki zaskarżenia i wyrażać stanowisko na takich samych zasadach jak skarżący.
Wobec stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu, Sąd nie badał powołanych we wniosku przesłanek przywrócenia terminu.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia - na podstawie art. 88 p.p.s.a.