Uzasadnienie
postanowienia z dnia 7 września 2012 r.
Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."),. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Co do rygoru niezastosowania się przez stronę do zarządzenia przewodniczącego z wezwaniem o uiszczenie opłaty (wpisu) przepis art. 220 § 3 jest normą szczególną w stosunku do normy ogólnej zamieszczonej w art. 220 § 1. Tym samym skarga do sądu administracyjnego, od której nie został uiszczony wpis (skarga nieopłacona) podlega odrzuceniu.
W przedmiotowej sprawie, pismem nadanym w dniu 14 lipca 2011 r. Towarzystwo [...] w O. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6 maja 2011 r. znak: [...] uchylająca w całości decyzję Starosty [...] z dnia 10 lutego 2011 r. znak: [...] orzekającą o zezwoleniu Gminie Miasta O. na usunięcie drzew i krzewów oraz ustalenia opłaty za usunięcie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 24 października 2011 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 p.p.s.a., w terminie 7 dni od odręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Strona skarżąca w zakreślonym terminie uzupełniła w/w braki formalne skargi.
Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 października 2011 r. Towarzystwo [...] w O. zostało wezwane do usunięcia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200, 00 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W/w wezwania, zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 7 listopada 2011 r. Pismem nadanym w dniu 14 listopada 2011 r. "Towarzystwo [...] w O. złożyło do NSA (za pośrednictwem do WSA w Krakowie) zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wnosząc o jego zmianę lub uchylenie. W uzasadnieniu stwierdzono, że Towarzystwo nie posiada środków finansowych na uiszczenie wpisu sądowego od skargi.
Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 listopada 2011 r. przesłano stronie skarżącej urzędowy formularz "PPF" cele jego wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W/w formularz został doręczony stronie skarżącej w dniu 13 grudnia 2011 r. Termin do jego złożenia upłynął w dniu 20 grudnia 2011 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie złożyła wniosku do WSA w Krakowie i wobec tego Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1621/11 pozostawił wniosek bez rozpoznania, wskazując w uzasadnieniu, że w myśl art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawia się bez rozpoznania.
Od w/w zarządzenia w ustawowym terminie Towarzystwo [...] w O. wniosło sprzeciw do WSA w Krakowie, ponownie wskazując, że nie posiada ono środków finansowych na uiszczenie wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1621/11 po rozpoznaniu wniosku Towarzystwa [...] w O. o zwolnienie od kosztów sądowych postanowił pozostawić go bez rozpoznania, w uzasadnieniu wskazując, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przez stronę skarżącą bez zachowania określonej w ustawie formy.
Towarzystwo [...] w O. w ustawowym terminie złożyło zażalenie do NSA (za pośrednictwem WSA w Krakowie) na w/w postanowienie z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1621/11, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko (brak środków na uiszczenie wpisu sądowego od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 371/12 po rozpoznaniu zażalenia Towarzystwa [...] w O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 1621/11 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję SKO w K. z dnia 6 maja 2011 r. znak: [...] oddalił zażalenie, uznając je za bezzasadne w świetle art. 220 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny drugim postanowieniem z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 372/12 po rozpoznaniu zażalenia Towarzystwa [...] w O. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1621/11 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Towarzystwa [...] w O. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Towarzystwa [...] w O. na decyzję SKO w K. z dnia 6 maja 2011 r. znak: [...] oddalił zażalenie. W uzasadnieniu NSA wskazał, że strona skarżąca mimo wezwania Sądu nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Następnie z polecenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie (w związku z uprawomocnieniem się zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 października 2011 r.) ponownie wezwano Towarzystwo [...] w O. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję SKO w K. z dnia 6 maja 2011 r. znak: [...] w kwocie 200, 00 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania do wykonania zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W/w wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 21 czerwca 2012 r., termin do jego wykonania upłynął w dniu 28 czerwca 2012 r. W zakreślonym terminie Towarzystwo [...] w O. nie wykonało w/w wezwania o uiszczenie wpisu sądowego od skargi.
Mając na uwadze przytoczone fakty orzeczono jak w sentencji postanowienia na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.