Uzasadnienie
W dniu [....] lipca 2009r. W.Z. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę na działalność Rady Gminy C., podnosząc, że "został skrzywdzony przy scaleniu gruntów"
Postanowieniem z dnia 4 września 2009r., znak: [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. przekazało powyższą skargę do organu właściwego do jej rozpoznania, którym w tej sprawie-jest Wojewoda [....]. Kolegium powołało się na przepisy art. 228 kpa oraz art. 229 pkt 1 kpa.
W dniu [....] września 2009r. W.Z. wysłał na adres SKO w K. pismo, z którego nie wynikało jednoznacznie, jakie są żądania wnioskującego, wobec czego w dniu 9 października 2009r. Kolegium wezwało W.Z. o skonkretyzowanie w terminie 7 dni, czy wnosi o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 września 2009r, znak: [....], czy też żąda weryfikacji w trybie nadzwyczajnym ostatecznej decyzji administracyjnej dotyczącej scalenia gruntów.
Pismem z dnia [....] października 2009r. wnioskujący wyjaśnił, że wnosi o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 września 2009r, znak: [....].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem znak: [....] z dnia 16 października 2009r. utrzymało w mocy postanowienie z dnia 4 września 2009r, znak: [....].
W uzasadnieniu Kolegium ponownie wskazało na art. 228 i 229 pkt 1 kpa, które to przepisy stanowią, że organem właściwym do rozpoznania w/w skargi jest Wojewoda [....]. Dlatego zdaniem Kolegium przekazanie skargi do Wojewody [....], jako organu właściwego w tej sprawie, było prawidłowe, a Kolegium prawidłowo stwierdziło swoją niewłaściwość rzeczową w rozpatrywanej sprawie.
W.Z. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. pismo z dnia [....] 2009r. (data stempla pocztowego), w którym wyraził swoje niezadowolenie z postępowania scaleniowego przeprowadzonego w gminie C. sygn. akt II SA/Kr 1651/09
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 16 października 2009r.
Na rozprawie w dniu 29 stycznia 2010 r. skarżący oświadczył, że sprawa dotyczy jego skargi na Gminę C., a odrębnie wniósł sprawę o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie scalenia gruntów.
Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 2 lutego 201 Or. ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. Na rozprawie w dniu 13 kwietnia 201 Or. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu i oświadczył, że nie zostały one pokryte przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 póz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa". Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Skarga nie jest zasadna.
Skarżący W.Z. w swoim piśmie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 14 lipca 2009r. zakwestionował postępowanie Rady Gminy C. w przedmiocie scalenia gruntów. Zdaniem Sądu Kolegium w wyniku podjętych czynności zmierzających do sprecyzowania żądania skarżącego prawidłowo uznało, że pismo to stanowi skargę w rozumieniu art. 227 kpa. Stosownie bowiem do tego przepisu przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez sygn. akt II SA/Kr 1651/09 ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie zaś z art. 228 kpa skargi składa się do organów właściwych do ich rozpoznania. Skoro skarżący kwestionował działanie Rady Gminy C., to na podstawie art. 229 pkt 1 kpa organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności rady gminy jest wojewoda.
Dlatego przekazanie przez SKO w K. skargi W.Z. do rozpatrzenia Wojewodzie [....] było prawidłowe. Należy również wyjaśnić, że zarzuty zawarte w skardze a odnoszące się do nieprawidłowego w ocenie skarżącego działania Rady Gminy C. nie mogły być rozpatrywane przez SKO w K., które nie było organem właściwym, lecz zarzuty te będą poddane ocenie organu właściwego do rozpatrzenia skargi, czyli Wojewody [....].
W związku z powyższym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ppsa.
W przedmiocie przyznania adwokatowi z urzędu wynagrodzenia orzeczono na podstawie z art. 250 ppsa w związku z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009r, Nr 146, póz. 1188 ze zm.), zgodnie z którym koszty nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata z urzędu, ponosi Skarb Państwa. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, póz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Do kwoty tej, zgodnie z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia, należało doliczyć 22 - procentową stawkę podatku od towarów i usług, czyli 52,80 zł, co w rezultacie dało kwotę wynagrodzenia należną ustanowionemu w sprawie adwokatowi z urzędu.