Uzasadnienie
B. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 15 października 2014 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 3 lipca 2014 r. którą odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji tego organu z 30 czerwca 2009 r. znak: [...] nakazującej inwestorowi rozbiórkę nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego wybudowanego bez pozwolenia na budowę.
W piśmie z 15 stycznia 2015 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek swój uzasadniła niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w tym skutków społecznych, finansowych i szkód dla osób trzecich, a co za tym idzie odszkodowawczych, które mogłyby powstać w przypadku wykonania orzeczonej rozbiórki. Podkreśliła, że wykonanie rozbiórki dotyczy – zgodnie z decyzją - budynku parterowego posadowionego na działce nr [...], natomiast w rzeczywistości budynek zlokalizowany jest również na działce nr [...] stanowiącej jej własność i stanowi jeden układ funkcjonalno- konstrukcyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony.
Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć tak szkodę majątkową jak i niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2010 r., sygn. akt II GSK 1003/10, opub. w LEX nr 742776).
W ocenie Sądu, wniosek skarżącej jest zasadny. Przedmiotem skargi jest decyzja o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji nakazującej inwestorowi rozbiórkę nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego wybudowanego bez pozwolenia na budowę. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie rozbiórki powoduje trudne do odwrócenia skutki dla strony. W istocie bowiem ewentualne odwrócenie tych skutków (tzn. skutków rozbiórki) możliwe jest tylko poprzez budowę nowego obiektu identycznego z obiektem rozebranym. Wobec zaskarżenia ww. decyzji do sądu niecelowe byłoby, na obecnym etapie postępowania, przed rozpoznaniem skargi, wykonanie orzeczonego nakazu rozbiórki, gdyż czyniłoby to kontrolę sądu iluzoryczną.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.