Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 24 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 182/01

Metryka

Sąd
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2005r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 24 stycznia 2005r
Sprawa
sprawy ze skargi S.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 grudnia 2000r, Nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Biernat Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr) AWSA Wojciech Jakimowicz
Grażyna Grzesiak protokolant

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...]12.2000 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dnia [...].10.2000 r. Znak: [...] nakazującą S.W. jako inwestorowi wykonać rozbiórkę samowolnie wybudowanego zadaszenia (wiaty) o konstrukcji stalowej przy budynku mieszkalnym na posesji przy. ul. [...] w K. W toku postępowania administracyjnego ustalono następujący stan faktyczny:

Organ I instancji przeprowadził w dniu 1.06.2000 r. oględziny na działce Nr [...] przy ul. [...] w K. i stwierdził, że na działce tej istnieje między innymi wiata konstrukcji metalowej, której dach oparty jest na ogrodzeniu działki i utwierdzony jest w północnej i wschodniej ścianie budynku mieszkalnego istniejącego na tej działce.

Przedmiotowa wiata jest użytkowana do przechowywania opon samochodowych, desek, trocin i innych różnego rodzaju materiałów.

Inwestorem budowy wiaty jest Pan S.W., który wybudował przedmiotowy obiekt bez pozwolenia na budowę w latach 1998 - 1999 przebudowując istniejącą uprzednio szklarnię. Szklarnia wybudowana była w roku 1981 bez pozwolenia na budowę.

Szopa od ul.[...] została wybudowana jesienią 1995 r. również bez pozwolenia na budowę

Pismem z dnia [...].09.2000 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie przedmiotowego obiektu, a następnie wydał decyzję z dnia [...].10.2000 r. Znak: [...], nakazującą Panu S.W. wykonać rozbiórkę przedmiotowej metalowej wiaty.

Od decyzji tej odwołanie złożył Pan S.W., a organ odwoławczy po rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...].07.2000 r. Znak:[...] utrzymał w mocy decyzję organu l instancji.

Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę do Sądu wniósł S.W.

Skarżący stwierdził, że zadaszenie od strony ulicy[...] (tzn. od strony wschodniej budynku mieszkalnego) wybudowane zostało jako szklarnia i użytkowane było jako szklarnia do 1992 r. W 1993 r. zrobił dach i ściany z blachy trapezowej, a w 1999 r. zmienił kolor dachu poprzez jego pomalowanie i wykończył wnętrze na "sklepik".

Odnośnie zadaszenia od strony północnej (tzn. od strony ulicy [...]) skarżący stwierdził, że wybudował je w 1998 r.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł ojej oddalenie podnosząc, że:

Do protokołu oględzin S.W. oświadczył, że wiata od strony wschodniej została "przerobiona" ze szklarni w 1998 i 1999 r.

Przepis art. 28 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30 tej ustawy.

W świetle przepisu art. 29 ust. l Prawa budowlanego (w którym wymieniono obiekty zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę) budowa takiego obiektu budowlanego jak wiata czy też nawet samo zadaszenie oparte na istniejącym ogrodzeniu i istniejącym budynku wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

Zatem wykonanie wszystkich elementów tworzących obecnie istniejącą wiatę wymagało w latach 1998-1999 uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a wykonanie tego obiektu bez takiej decyzji stanowi samowolę budowlaną.

Przepis art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. stanowiący podstawę prawną zaskarżonej decyzji organu l instancji mówi, że właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

Orzeczony w decyzji organu I instancji nakaz rozbiórki elementów ewidentnie tworzących przedmiotową wiatę jest zasadny i zgodny z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § l i art. 134 § l ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono naruszenia ww. przepisów prawnych, a zatem skarga jako niezasadna nie została uwzględniona.

Organy administracyjne prawidłowo przeprowadziły postępowanie, ustalając na podstawie zebranych dowodów stan faktyczny sprawy.

Prawidłowo ustalono, że S.W. wybudował wiatę bez pozwolenia na budowę w latach 1998 - 1999 przebudowując istniejącą uprzednio szklarnię. Fakt ten został potwierdzony przez samego skarżącego w protokole z przeprowadzonych na jego działce oględzin. W protokole (podpisanym przez skarżącego) stwierdzono, że szopa wzdłuż ulicy [...] została przerobiona ze szklarni w 1998 - 1999r., a wzdłuż ul. [...] została wybudowana jesienią 1995 r. Brak zatem podstaw aby dać wiarę twierdzeniom skarżącego podniesionym w skardze.

Powyższe ustalenia obligowały organy nadzoru budowlanego do wydania nakazu rozbiórki wiaty na podstawie art.48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 1996r.Nr 89 poz.414 z późn. zm.)

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zmianami).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.