Uzasadnienie
We wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych skarżący F. K. podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, a ich miesięczny dochód wynosi łącznie 2143 zł. Podał, że w skład majątku wchodzi udział ½ w domu o powierzchni 140 m2, oraz trzy działki o łącznej powierzchni 13,79 a. Określił, że jego wspólne z żoną miesięczne wydatki na żywność i środki czystości wynoszą 800 zł., przedłożył też dwie kopie przelewów pocztowych z dnia 3 stycznia 2012 r.: na kwotę 293 zł. na rzecz Miejskiego Przedsiębiorstwa Wod-Kan, oraz na kwotę16,20 zł z nieczytelną nazwą adresata, ponadto kopie rachunków: za energię elektryczną na kwotę 274,92 zł z terminem płatności dnia 9 stycznia 2012 r., oraz za gaz na kwotę 183,30 zł. z terminem płatności 28 listopada 2011 r., a także decyzję określającą wymiar podatku od nieruchomości za rok 2011 na kwotę 329 zł., rozłożoną na cztery raty. Wnioskujący stwierdził, że nie ma oszczędności, nie dysponuje rachunkiem bankowym, nie korzysta z pomocy społecznej.
Postanowieniem z dnia 3 lutego 2012 r. Referendarz WSA w Krakowie oddalił wniosek F. K. o zwolnienie od kosztów sądowych.
F. K. złożył w terminie sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 259 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /ppsa/ od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W wypadku wniesienia sprzeciwu postanowienie takie traci moc i sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wydatek zatem związany z poniesieniem kosztów postępowania musi stanowić dla wnioskodawcy czy jego rodziny istotny uszczerbek, prowadzący do konieczności ograniczenia w zakresie koniecznego, a nie zwykłego utrzymania. Wydatek, który co prawda zmusza do wykazania określonej zapobiegliwości czy oszczędności, nie jest jeszcze wydatkiem powodującym uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
Należy też wskazać, iż ponoszenie kosztów sądowych przez stronę jest zasadą, albowiem koszty te są rodzajem daniny publicznej. Zasadą wynikającą z art. 84 Konstytucji jest powszechność i równość ponoszenia danin publicznych. Zwolnienie od ich ponoszenia strony oznacza przerzucenie ciężaru na budżet państwa, a w efekcie - na współobywateli, stąd powinno stanowić wyjątek (tak Naczelny Sąd Administracyjny w niepublikowanym postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005 roku, FZ 478/04, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w postanowieniu z 7 września 2006 roku, II SA/Ol 588/06, Lex Omega nr 191863).
Ze zgromadzonego w sprawie materiału nie można wysnuć wniosku, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Nie jest on osobą ubogą. Dysponuje stałym dochodem, nie wykazał zaś aby jego konieczne wydatki przekraczały zwykłą przeciętną. W ocenie Sądu jego majątkowa pozwala na takie gospodarowanie środkami, które uwzględniałoby konieczność poniesienia kosztów związanych z postępowaniem.
Instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i powinna być stosowana co do zasady jedynie do osób pozostających w ubóstwie, nie osiągających stałych dochodów, a za taką osobę F. K. uznany być nie może.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.