Postanowienie WSA w Krakowie z 11 kwietnia 2008 r., II SA/Kr 2/08

Rozpoznanie

w dniu 11 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata

Sprawa

w sprawie ze skargi M. F. i A. F. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Kr 811/03 p o s t a n a w i a I) zwolnić A. F. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla A. F. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka

Uzasadnienie

W dniu 28 marca 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A. F., na urzędowym formularzu PPF, o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. F. i A. F. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. II SA/Kr 811/03.

Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną M. F. oraz dwiema córkami: I. i B. Miesięczny dochód rodziny wynosi 1.000 zł netto i stanowi go wynagrodzenie za pracę M. F. W skład majątku skarżącego wchodzi dom o powierzchni 100 m² oraz działka. Nie wykazuje on natomiast posiadania zasobów pieniężnych, jak również cennych przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, że jest osobą schorowaną, po przebytych trzech zawałach serca, z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Do listopada 2007 roku A. F. pobierał rentę w wysokości 370 zł. Obecnie nie otrzymuje tego świadczenia i oczekuje na komisję lekarską. Skarżący ma na utrzymaniu dwie córki pobierające naukę w szkołach. Sytuacja zdrowotna i finansowa rodziny jest bardzo ciężka. Brakuje środków finansowych na jedzenie i lekarstwa.

Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:

Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym we wskazanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej, w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Zwolnienie od kosztów sądowych - co do zasady - powinno dotyczyć przede wszystkim osoby fizyczne znajdujące się w ubóstwie, które z uwagi na swoją sytuację materialną i życiową nie są w stanie ponieść kosztów sądowych i dlatego postępowanie z ich udziałem winno kredytować państwo. Ubiegający się o taką pomoc powinien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.

W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnił w sposób wystarczający, że nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych w sprawie oraz kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym siebie i rodziny. Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że jedynym źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny skarżącego jest wynagrodzenie za pracę jego żony w wysokości 1.000 zł. Skarżący jest osobą schorowaną, z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, ponosi koszty leczenia. Ze względu na stan zdrowia nie może podjąć dodatkowej pracy, aby polepszyć status majątkowy rodziny. Wysokość uzyskiwanych w miesiącu dochodów z trudem wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych rodziny. Sytuacja finansowa skarżącego jest trudna, uzasadnia zatem przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).