Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]..07.2000r. H.L. zwróciła się z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę budynku magazynowego oraz administracyjno-socjalnego zlokalizowanych w N. przy ul.[...].
Decyzją z dnia 31.07.2000r., nr [...], znak [...] Prezydent Miasta N., działając na podstawie art.28, art.33 ust.1, art.34 ust.4 i art.36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 89, poz.414 z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku inwestora zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla inwestycji obejmującej: budowę obiektu kubaturowego - magazyn wraz z instalacjami wewnętrznymi; budowę obiektu kubaturowego -administracyjno-socjalnego wraz z instalacjami wewnętrznymi; budowę dróg wewnętrznych, placów manewrowych i postojowych (do granicy istniejącego pasa drogowego ulicy K.) wraz z wyjazdem awaryjnym -przeciwpożarowym na ulicę R.; sieci i urządzeń infrastruktury technicznej związanej bezpośrednio z funkcjonowaniem wnoszonych obiektów wraz z przyłączami i urządzeniami technicznymi oraz usunięciem kolizji planowanego uzbrojenia z istniejącym uzbrojeniem na terenie nieruchomości - działki nr 1, 2 i 3 w obrębie [...] położonych w N. pomiędzy ulicami R. i K. W uzasadnieniu wskazano, iż przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Nowego Sącza zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Nowym Sączu z dnia 29.07.1997r. nr XLII/338/97.
Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany wykonany został przez osoby posiadające stosowne uprawnienia i jest zgodny z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 19.05.2000r., nr [...], znak [...] oraz przepisami techniczno-budowlanymi i został złożony w terminie ważności wskazanej decyzji w.z. i z.t. Inwestor wykazał się również prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Odwołanie od tej decyzji wnieśli M.K. i A.K. (zwani dalej skarżącymi) podnosząc, iż wydana decyzja jest niezgodna z postanowieniami decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 19.05.2000r., nr [...], znak [...], a sam projekt inwestycji nie obejmuje działek nr 4 i 5.
Nadto zarzucili naniszenie art. 10 k.p.a., gdyż nie wszyscy właściciele sąsiadujących z terenem inwestycji nieruchomości brali udział w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem przez Prezydenta Miasta N. decyzji z dnia 31.07.2000r., nr [...], znak: [...]
Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., decyzją z dnia 28.08.2000r., nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż inwestycja może być etapowana, a tym samym pozwolenia na budowę nie musi dotyczyć całego terenu objętego ustaleniami decyzji w.z. i z. t. Ponadto chociaż nie zawiadomiono E.S. oraz P.E. o toczącym się postępowaniu administracyjnym, to w aktach organu I instancji znajdują się ich oświadczenia, iż zapoznali się z zaskarżona decyzja i nie wnoszą żadnych zastrzeżeń, ani odwołań od tej decyzji. "W świetle powyższych dokumentów należy stwierdzić, że mimo uchybień w postępowaniu I instancji udział zainteresowanych stron jest wystarczający." Jednocześnie organ odwoławczy nie dopatrzył się innych uchybień skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Skargę na tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wnieśli M.K. i A K.. W uzasadnieniu swojej skargi skarżący podnieśli, iż inwestycja, na którą wydane zostało pozwolenia na budowę, jest niezgodna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Nowego Sącza zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Nowym Sączu z dnia 29.07.1997r. nr XLII/338/97. Uważają zwłaszcza, iż budynki i towarzyszące im urządzenia techniczne należy traktować jako zabudowę, a ta na obszarze planowanej inwestycji, zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie powinna przekraczać 40% powierzchni działki objętej inwestycją. Istotne ich zastrzeżenia budzi również projektowany układ komunikacyjny związany z ul. K. i R., która jest ciągiem pieszo-jezdnym.
Co więcej inwestorzy nie wykazali się zgodą właścicieli działki nr 6 na wyjazd poprzez ich teren. Ponieważ zaś inwestor prowadzi działalność gospodarczą w zakresie hurtowego handlu piwem oraz napojami i dla tych celów planuje realizować przedmiotową inwestycję, to działalność takiej hurtowni powodować będzie znaczą uciążliwość dla mieszkańców sąsiadującej zabudowy jednorodzinnej. Sam zakres inwestycji zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę jest również odmienny do zakresu ustalonego w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz motywy, którymi się kierował i wniósł ojej oddalenie. Podniósł także, iż "projektowane magazyn o pow. 1208,90 m kw. oraz budynek administracyjno-socjalny o pow.276,30 m kw. realizowane mają być jako jego przebudowa", a warunek zachowania 40% obszaru niezabudowanego działki, wynikający z miejscowego planu zagospodarowania działki dotyczy tylko nowych obiektów i nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. "Natomiast wjazd na teren magazynu przewidziano w projekcie z ul.K., a wyjazd działka 6 stanowiącą własność Skarbu Państwa, pozostającą w użytkowaniu Miejskiego Zarządu Dróg w N. Przewidziano również wjazd i wyjazd przeciwpożarowy ul. R. Rozwiązanie to uzyskało akcept Miejskiego Zarządu Dróg, a pominięcie w jego opinii uzgodnienia wyjazdu przez działkę 6 spowodowane było tym, iż Miejski Zarząd nie był uprawniony do dokonywania uzgodnień rozwiązań komunikacyjnych na terenach leżących poza pasami drogowymi.
Działka 6, będąca faktycznie drogą - nie jest drogą publiczną w rozumieniu przepisów. Tym niemniej wyrażoną przez Miejski Zarząd zgodę na projektowane rozwiązania komunikacyjne należy uznać jako przyzwolenia władającego terenem na wykorzystanie przejazdu przez inwestora."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z brzmieniem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Podstawowym zagadnieniem w przedmiotowej sprawie jest podniesiony przez skarżących zarzut, dotyczący zgodności zaskarżonej decyzji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Nowego Sącza zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Nowym Sączu z dnia 29.07.1997r. nr XLII/338/97 oraz wydana na jego podstawie decyzja ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.
Zgodnie bowiem z brzmieniem art.35 ust. 1 prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
- 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:
- a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,
- b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu,
- c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
- 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
- 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
Już proste zestawienie decyzji Prezydenta Miasta N. z dnia 19.05.2000r., nr [...] ustalającego warunki zabudowy i zagospodarowania terenu "dla przebudowy i modernizacji istniejących obiektów w zakresie budowa wiaty magazynowej, budynku administracyjno-socjalnego oraz sklepu z gastronomią w granicy z dz. Nr 61/5 a także wjazdów ppoż. od ul. R., wjazdu od ul. K., wjazdów i placów manewrowych wraz z infrastrukturą techniczną" z wnioskiem H.L. z [...].07.2000r. o wydanie pozwolenia na budowę "budynku magazynowego oraz administracyjno-socjalnego zlokalizowanego w N. ul. K. -R. " wraz przedłożonym projektem architektoniczno-budowlanym obiektu: "budynek magazynowy (magazyn napojów), budynek administracyjno-socjalny" i projektem budowlanym "dróg dojazdowych i parkingów dla budynku magazynowego i budynku administracyjno-socjalnego przy ul. K. - R. w N. " oraz decyzją Prezydenta Miasta N. z dnia 31.07.2000r., nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany obiektu i udzielająca pozwolenia na budowę "obiektu kubaturowego - magazyn wraz z instalacjami wewnętrznymi, budowę obiektu kubaturowego — administracyjno-socjalnego wraz z instalacjami wewnętrznymi, budowę dróg wewnętrznych, placów manewrowych i postojowych (do granicy istniejącego pasa drogowego ulicy K.) wraz z wyjazdem awaryjnym — przeciwpożarowym na ulice R., sieci i urządzeń infrastruktury technicznej związanej bezpośrednio z funkcjonowaniem wnoszonych obiektów wraz z przyłączami i urządzeniami technicznymi oraz usunięciem kolizji planowanego uzbrojenia z istniejącym uzbrojeniem" pozwala stwierdzić, iż zakres inwestycji objętej pozwoleniem na budowę jest odmienny od zakresu inwestycji na rzecz której wydane zostały warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.
Decyzja ustalająca warunki nie obejmuje bowiem - ujętych w decyzji o pozwoleniu na budowę -dróg wewnętrznych oraz placów postojowych. Nadto decyzja w.z. i z.t. obejmuje budowę wiaty magazynowej, tymczasem decyzja o pozwoleniu na budowę oraz przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany dotyczą budowy obiektu kubaturowego - budynku magazynu wraz z instalacjami wewnętrznymi. Jednak żaden z organów architektoniczno-budowlanych orzekających w sprawie nie wykazał, iż zachodzi tożsamość między tymi rodzajami inwestycji, gdyż biorąc pod uwagę owe zapisy nie można stwierdzić wprost, iż chodzi o ten sam rodzaj inwestycji, a wręcz przeciwnie wyciągnąć narzuca się wniosek, iż chodzi tu o różne obiekty.
Biorąc pod uwagę brzmienie art.35 ust. l pkt l lit. a właściwe organy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę winny sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. "Faktem jest, że organ administracyjny podejmujący taką decyzję jest związany decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), co oznacza, iż determinuje ona w pewnym zakresie decyzję o pozwoleniu na budowę. Jednakże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę samodzielnie bada też zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego (art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), co może prowadzić do zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę w razie stwierdzenia, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania może być nieważna z powodu sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym)." - por. postanowienie NSA z 23.05.2001 r., sygn. akt II SA/Gd 1023/01, pub.
LEX nr 76084 Jak wynika bowiem z samego uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta N. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].05.2000r., nr [...] działki, na których realizowana ma być inwestycja, położone są m.in. "w terenie II l - gdzie obowiązuje zakaz realizacji nowych obiektów kubaturowych, ale istnieje możliwość przebudowy istniejących obiektów związane z rozbudową pod warunkiem nie przekraczania dotychczasowej wysokości obiektu i zachowania linii rozgraniczającej ul. K. z obowiązkiem realizacji miejsc postojowych i parkingowych w dostosowaniu do potrzeb wynikających z prowadzonej działalności oraz w terenie II 2 gdzie istnieje możliwość realizacji nowych obiektów jako 3 kondygnacyjnych pod warunkiem nie zabudowania co najmniej 40% powierzchni działki, przebudowa istn. obiektów dla poprawy funkcji pod warunkiem nie przekraczania cyt. wyżej wysokości, a także realizacji miejsc parkingowych." Tymczasem wniosek o pozwolenie na budowę oraz przedstawiony projekt budowlany mówią wyłącznie o realizacji nowych obiektów budowlanych, a nie o przebudowie dotychczasowych.
Co więcej mając na uwadze, iż przedmiotowa inwestycja dotyczy wyłącznie budowy nowych obiektów kubaturowych (a nie przebudowy - jak błędnie przyjmują to organy obu instancji) organy nie ustaliły także, czy został zrealizowany warunek niezabudowywania działki w co najmniej 40%
Wątpliwości budzi zresztą czy przedstawiony Sądowi w aktach sprawy projekt budowlany został zatwierdzony decyzją z dnia 31.07.2000r., nr [...], gdyż na w zasadzie żadna ze stron projektu nie zawiera potwierdzenia, iż została przyjęta przez właściwy organ (nie została przez niego opieczętowana).
Wskazać również należy, iż w postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie nie uczestniczyły wszystkie strony tego postępowania - a nawet nie zostały zawiadomione o jego wszczęciu - co stanowi naruszenie art. 10 i art.61 ust.4 k.p.a.
Istotnego wyjaśnienia wymaga również kwestia wykonania planowanych zjazdów z dróg publicznych. Zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę nie może nastąpić przed uzyskaniem zgody zarządcy drogi. Stosownie do przepisu art.32 ust.4 pkt 2 prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W myśl art. 29 pkt 2 ustawy o drogach publicznych wykonanie lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika gruntów przyległych do drogi, po uzyskaniu zgody zarządu drogi. Zarząd drogi swą zgodę wyraża w formie decyzji. Uzyskanie tej zgody przez inwestora jest warunkiem sine qua non podjęcia działań zmierzających do uzyskania pozwolenia na budowę.
Podkreślenia wymaga, że uzyskanie przez inwestora uzgodnienia, o jakim mowa w art. 32 ust. 1 i 2 prawa budowlanego, nie może zastępować wydanej na podstawie art. 29 pkt 2 ustawy o drogach publicznych zgody zarządu drogi na dysponowanie nieruchomością, w tym wypadku pasa drogowego, na cele budowlane stosownie do art. 32 ust.4 pkt 2 prawa budowlanego. - por. wyrok NSA z dnia 6.02.2003r., sygn. akt IV SA 2605/00, ONSA 2004/2/58.
Podsumowując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa, w stopniu powodującym konieczność ich uchylenia na podstawie art. 145 § l pkt l lit. "a" i "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.