Uzasadnienie
Decyzja z dnia [...] lipca 2002 znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Dla Miasta K., na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakazał J.B. rozbiórkę samowolnie wykonanej przebudowy ganku na posesji przy ul. B. w K. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że na działce nr "1" /posesja przy ul. B./, w granicy z działką nr "2", zlokalizowany jest budynek mieszkalny drewniany, parterowy, z dachem jednospadowym, krytym blachą trapezową. Do tego budynku od strony zachodniej jest dobudowany ganek o wymiarach 3,40 x 2,25 m. ze ścianami z cegły grubości 32 cm, z dachem drewnianym jednospadowym krytym blachą trapezową. Ustalono, że przebudowa ganku wykonana została bez wymaganego pozwolenia w 2000 r. Polegała na całkowitej wymianie istniejącej uprzednio konstrukcji drewnianej na nową - murowaną. Taka przebudowa, zdaniem organu, w świetle przepisów art. 28, 29 i 30 Prawa budowlanego, wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Pozwolenie takie nie było wydane, a zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego w takiej sytuacji organ wydaje nakaz rozbiórki.
W odwołaniu od tej decyzji J.B. wyjaśnił, że z uwagi na zły stan techniczny ganku w 2001 r. rozpoczął jego remont. Po zdjęciu grożącego zawaleniem dachu, okazało się, że również ściany wymagają wymiany. Podał odwołujący się, że przystępując do robót bez pozwolenia popełnił co prawda błąd, ale nie jest żadnym oszustem. W związku z licznymi włamaniami zamierzał wymienić drzwi wejściowe do domu, a ich osadzenie w starych ścianach nie było możliwe. W przybudówce znajduje się ubikacja i jedyne wejście do piwnicy, w której mieści się piec c.o. i bojler, rozbiórka pozbawi więc go możliwości korzystania z tych urządzeń.
Decyzją z dnia [...] września 2002 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstane art. 138 § 1 pkt 1 kpa decyzje organu I instancji utrzymał w mocy. Organ odwoławczy powtórzył ustalenia i oceny dokonane przez organ I instancji. Podkreślił, że zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę i przebudowę takiego obiektu. Wykonane przez J.B. roboty, nie będące remontem, wymagały uzyskania pozwolenia na budowę.
W skardze do Naczelnego Sadu Administracyjnego J.B. powtórzył zarzuty odwołania.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie przytaczając motywy swego rozstrzygnięcia.
W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw: z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej /w skrócie - ppsa/.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył;
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Poczynione przez organ I instancji ustalenia faktyczne znajdują pełne oparcie w zgromadzonym materiale i nie są kwestionowane przez skarżącego. To, w jaki sposób wykorzystywany jest wzniesiony obiekt nie ma w sprawie żadnego znaczenia. Jak słusznie wskazuje bowiem strona przeciwna, przepis art. 48 prawa budowlanego wiąże skutek w postaci nakazu rozbiórki z samowolnym wybudowaniem obiektu, którego budowa wymaga pozwolenia, a nie ze motywami, jakimi kierował się inwestor przystępując do robót. Z cała pewnością opisany w decyzji obiekt nie powstał w wyniku remontu starego ganku, lecz w istocie w wyniku budowy, czy też - jak wskazuje organ odwoławczy stosownym podkreśleniem - odbudowy starego, rozebranego ganku. Zgodnie zaś z art. 28 Prawa budowlanego przystąpienie do takich robót budowlanych bez pozwolenia na budowę lub oznacza samowolę budowlaną. W takich przypadkach organ administracji ma obowiązek stosowania przepisu art. 48 ustawy. Określona nim sankcja nie jest zależna od przeznaczenia budynku, od sytuacji finansowej czy rodzinnej osoby zobowiązanej, ani nawet od przewidywanych kosztów rozbiórki.
Zadaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Wynik tego badania w sprawie niniejszej jest pozytywny. Sąd nie stwierdził uchybień ani natury proceduralnej, ani materialnoprawnej mogących stanowić podstawę zakwestionowania zapadłej decyzji.
Wobec powyższego skargę, jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić.