Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14.05.1998 r. (znak:......) Wójt Gminy N., po rozpatrzeniu wniosku S.Z., zatwierdził projekt budowy budynku mieszkalnego na dz.ewid. [....] położonej w O. Odwołanie J.P. i J.P. nie zostało uwzględnione i Wojewoda N. decyzją z dnia 31.07.1998 r. (znak:.....) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Obie wyżej wspomniane decyzję uchylone zostały wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.09.1999 r. (sygn.akt II SA/Kr 1940/98). W uzasadnieniu Sąd podniósł dwie kwestie wskazujące na konieczność uchylenia decyzji, pierwszą dotyczący jak gdyby wady formalnej decyzji organu I instancji, który zatwierdził tylko projekt budowlany, a w uzasadnieniu - jak można było domniemać udzielił także pozwolenia na budowę, oraz drugą związaną z dostępem nieruchomości inwestora do drogi publicznej a więc prawem dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Następnie decyzją z dnia 15.06.2000 r. (znak:....) Wójt Gminy N. ponownie zatwierdził projekt budowlany i udzielił S.Z. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na nieruchomości położonej w O. a oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. [....] ale Wojewoda [....] decyzją z dnia 18.08.2000 r., (znak:.....uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wójt Gminy w N., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust.4 i art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (tj. Dz.U. z 2000 r. nr.106 poz.l 126 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr.207 póz. 2016 -zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) decyzją z dnia 30.04.2001 r., (znak:...... zatwierdził projekt budowlany i udzielił J.Z. pozwolenia na budowę "budynku mieszkalnego na istniejących fundamentach i murach piwnic wraz z infrastrukturą techniczną, na działce nr.ewid. [....] położonej w miejscowości O". Odwołanie J.P. i J.P. nie zostało uwzględnione i Wojewoda [....], decyzją z dnia 28.08.2001 r. (znak:.....) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje wywodząc w uzasadnieniu co następuje:
l/ postępowanie administracyjne, poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji, wyeliminowało wszystkie wady poprzednich decyzji. W projekcie budowlanym i w zaskarżonej decyzji uwzględniono fakt wykonania części robót budowlanych, objętych poprzednią decyzją organu I instancji. Projekt budowlany spełnia wymagania Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3.11.1998 r., w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, jak również spełnia wymagania Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 (j.t. z 1999 r. Dz.U nr 15, póz. 140) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zlikwidowano wariantowość rozwiązań budowlanych w projekcie. Inwestor dostarczył wszystkie wymagane przepisami prawa materialnego opinie i uzgodnienia, między innymi uzgodnienie projektowanych sieci przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej.
21 Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane. Decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana dla J.Z., syna S. - poprzedniego Inwestora, "który na podstawie aktu notarialnego Rep. [....] nr [....] z dnia 30.11.2000 roku stał się właścicielem działki nr ewid. [....] wraz z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego". 3/ w celu wyjaśnienia sprawy własności drogi gminnej (działka nr....), przeprowadzono szereg czynności, m.in. wykonano opinie geodezyjną, opracowaną przez geodetę mgr inż. E.J., która wyjaśniła stan prawny, jak i stan faktyczny na gruncie spornej działki. Kwestionowana w odwołaniu droga gminna nr ewid. [....] (poprzednio omyłkowo na mapach wpisany był numer...) została zakwalifikowana do kategorii dróg gminnych na terenie województwa nowosądeckiego (Dz.U. Woj.Nowosądeckiego Nr 63/98 z dnia 31.12.98 roku) i znajduje się w spisie dróg gminnych na terenie województwa [....].
Istnienie jej w terenie zostało potwierdzone wizją lokalną z dnia [....].2000 r. Wydział Nadzoru Geodezyjnego i Nieruchomości [....] Urzędu Wojewódzkiego w piśmie z dnia [....].2001 roku informuje, że w części opisowej operatu ewidencji i gruntów, sporna działka stanowi użytek "droga", a jej stan własności jest nieuregulowany, z wpisem władającego: Urząd Gminy N. Wypis z ksiąg wieczystych ww działki wskazuje na to, że jest ona współwłasnością wielu osób, a nie tylko roszczących sobie do niej prawa J.P. i J.P.. W celu uregulowania stanu prawnego przedmiotowej drogi Wójt Gminy N. pismem z dnia [....].2001, znak: Rp-[....] wystąpił do Sądu Rejonowego w Wydziału Cywilnego w N. z wnioskiem o zasiedzenie, motywując swoją prośbę faktem, że działka ewid. nr [....] była wykorzystywana jako droga gminna przez okres ponad 30 lat i nie było zakłóceń w j ej użytkowaniu.
4/ ponieważ w spornej drodze znajduje się czynna sieć wodociągowa, do której podłączono przedmiotowy budynek, a także zlokalizowano w niej projektowaną sieć energetyczną, Inwestor wystąpił do Urzędu Gminy N., jako samoistnego posiadacza rzeczonej drogi, o zgodę na przeprowadzenie ww. sieci i pismem Zarządu Gminy z dnia [....].2000 roku, znak: [....] uzyskał ją. Pismem z dnia [....].2000 roku, znak: [....], uzyskał też zgodę Zarządu Gminy N. na urządzenie zjazdu od projektowanego budynku do spornej drogi gminnej, działki ewid. nr [....] (poprzednio nr.....). reasumując powyższe, uznano, że podjęte działania, zmierzające do ostatecznego uregulowania stanu prawnego spornej drogi są wystarczające, aby uznać, że samoistny właściciel, jakim jest Urząd Gminy N., ma prawo wyrazić zgodę na przeprowadzenie w niej sieci, niezbędnych do zabezpieczenia projektowanego budynku w media.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli J.P. i J.P. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podnieśli, że decyzja została "zredagowana w oparciu o fałszywe dokumenty dostarczone przez Urząd Gminy N. i sołectwo O". W dalszym ciągu skargi, jak można sądzić zakwestionowali prawidłowość wykonania ewidencji gruntów w wyniku której część pgr.lkat [....] stanowiącą własność skarżących "włączono do posesji Pana Z. " i krytycznie odnieśli się do działań organów administracji, prokuratury i sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga w sprawie mniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nf 153 póz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.).
Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo.
Zgodnie z art. 35 ust.4 Prawa Budowlanego z 1994 r., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy stwierdzi zgodność: projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, a nadto kompletność projektu budowlanego (w tym posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń), wykonanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Nadto organ nie może odmówić wydania przedmiotowej decyzji, gdy ustali zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w zakresie określonym w art. 5 i 32 ust. 4 Prawa Budowlanego.
Po uzupełnieniu postępowania, zgodnie z wskazaniami zawartymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.09.1999 r. sygn.akt II SA/Kr 1940/98, w żaden sposób nie można stwierdzić aby istniała jakkolwiek podstawa do wydania decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę.
Podstawową dla sprawy kwestią było wykazanie przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane tj. taką nieruchomością która ma dostęp do drogi publicznej. W tym zakresie orzekające organy przeprowadziły szczegółowe postępowanie i poczyniły ustalenia, iż nieruchomość inwestora (dz.ewid.......) ma dostęp do drogi gminnej (dz.ewid.....), a jej charakter gminny ujawniony został w Dzienniku Urzędowym Województwa Nowosądeckiego Nr 63/98 z dnia 31.12.98 r. Dla charakteru drogi, nie ma znaczenia, to, że Sąd Rejonowy w N. w sprawie Ns 1143/01 oddalił wniosek Gminy o stwierdzenie nabycia własności tej drogi przez zasiedzenie. Dla zakwalifikowania nieruchomości do dróg publicznych nie ma znaczenia tytuł własności nieruchomości. Można zwrócić uwagę, że tytuł własności takiej nieruchomości można wyprowadzić z przepisu art. 73 ust. l ustawy dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. (Dz.U.z 1998 nr.133poz.872), jak również z powołanego w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w N. którym oddalono apelację gminy - art.51 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U.z 2004 nr.204 poz.2086).
Z treści skargi można domniemać, że skarżący kwestionują prawidłowość sporządzenia ewidencji gruntów. W postępowaniu o zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę - organ rozpatrujący tę sprawę opiera się na aktualnych podkładach geodezyjnych wynikających z ewidencji gruntów, które jako dokumenty urzędowe korzystają z domniemania prawdziwości (art. 76 kpa). Domniemanie to może być obalone m.in. przez wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego. Skarżący tego domniemania nie obalili, zadowalając się jedynie stwierdzeniem, że decyzja została redagowana -w oparciu o fałszywe dokumenty dostarczone przez Urząd Gminy N. i sołectwo O.'11. Opinia geodezyjna mgr inż. E.J., jak i wizja lokalna z dnia [....].2000 r., potwierdziła istnienie drogi gminnej, oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. [....], która ujęta jest w spisie dróg publicznych byłego województwa [....] (Dz.U. Woj.Nowosądeckiego Nr 63/98 z dnia 31.12.98 roku).
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270), należało orzec jak w sentencji.