Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia 10 września 2020 r. nr [...] działając na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4, art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a także na podstawie art. 104 § 1 K.p.a. nakazał właścicielowi nieruchomości M.D. dokonać rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku magazynowego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości P. (obręb [...], gmina Z.) oraz wykonać rozbiórkę na własny koszt, a także uporządkować teren działki po dokonaniu rozbiórki. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 7 września 2018 r. przeprowadzono czynności kontrolne na działce nr [...] położonej w miejscowości P.. W wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, że na przedmiotowej nieruchomości zlokalizowany jest m.in. budynek o całkowitych wymiarach w zewnętrznym obrysie 12.97 x 3.98 m i wysokości ok. 2.80-3.00 m ponad poziomem przyległego terenu.
Obiekt złożony z dwóch zasadniczych części: część A obiektu - parterowa, wykonana w konstrukcji stalowej, ściany z blachy trapezowej, dach jednospadowy o pokryciu z blachy i nachyleniu w kierunku pomocnym; część B obiektu - parterowa, wykonana z płyt warstwowych, dach jednospadowy o pokryciu z blachy. Obiekt wykonany na tzw. peckach i podmurówkach betonowych, wewnątrz wylewka betonowa. Obiekt wybudowany bezpośrednio przy pomocnej ścianie budynku o funkcji handlowej oraz w odległości ok. 10.65 m w stosunku do ogrodzenia siatkowego od północnej strony działki. Podczas kontroli stwierdzono, że budynek ten pełni funkcję pomieszczenia magazynowego. Obecny podczas kontroli właściciel nieruchomości, na której zlokalizowany jest przedmiotowy obiekt nie przedstawił żadnych zezwoleń na wykonany zakres robót budowlanych. Za pismem z dnia 18.09.2018 r. Wydział Budownictwa i Zagospodarowania Przestrzennego Starostwa Powiatowego w W. poinformował organ, że w archiwum nie odnaleziono dokumentów związanych z udzieleniem pozwolenia na budowę, rozbudowę obiektu budowlanego ani też przyjmowanych zgłoszeń dotyczących budowy obiektu budowlanego na działce nr [...] położonej w miejscowości P..
Z kolei dokonana analiza ogólnodostępnych zdjęć satelitarnych jednoznacznie wykazała, że będący przedmiotem niniejszego postępowania budynek magazynowy zlokalizowany na działce ewidencyjnej nr [...] został wybudowany w okresie pomiędzy 2009 r. a 2015 rokiem. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz ustaleń dokonanych w trakcie kontroli, Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w W. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej budowy budynku magazynowego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości P. (obręb [...], gmina Z.), o czym powiadomiono strony za pismem z dnia 27 września 2018 r. Stosownie do obowiązujących w dacie realizacji budynku przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane budowa budynku magazynowego nie została zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.
W związku z powyższym samowolnie zrealizowana budowa budynku magazynowego na działce nr [...] położonej w miejscowości P., wymagała uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Inwestor budowy oraz właściciel nieruchomości M.D., nie dopełniając powyższego obowiązku dopuścił się tzw. samowoli budowlanej. W przypadku wybudowania obiektu budowlanego bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę zgodnie z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego orzeka się o rozbiórce takiego obiektu. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, w której budowa jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie narusza przepisów w tym techniczno-budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie takiego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Na terenie miejscowości P. obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wsi P. zatwierdzony Uchwalą Nr [...] z dnia 17 lutego 2005 r. Rady Miejskiej w Z. - zgodnie z którym działka nr [...] położona w P. znajduje się w jednostkach: RM.60 - tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych, KDZ.1 - tereny dróg publicznych klasy Z oraz KDW.35 - tereny dróg wewnętrznych.
Na tym etapie postępowania administracyjnego nie można wykluczyć legalizacji samowolnie wzniesionego obiektu. Możliwość doprowadzenia obiektu lub jego części do stanu zgodnego z prawem miejscowym winna wynikać dopiero z oceny dokonanej przez osobę uprawnioną. Postanowieniem z dnia 4 października 2018 r. nr [...] organ nałożył na właściciela nieruchomości obowiązek przedłożenia dokumentów określonych w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego (niezbędnych do zalegalizowania samowolnie zrealizowanego obiektu). Wskutek rozpatrzenia złożonego przez M.D. zażalenia na powyższe postanowienie, M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 15.11.2018 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi M.D. na postanowienie MWINB w K. nr [...] z dnia 15.11.2018 r. w przedmiocie nałożonego obowiązku przedłożenia dokumentów skargę oddalił.
Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej M.D. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 123/19 wyrokiem z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt. II OSK 2927/19 oddalił skargę kasacyjną.
Od tej decyzji odwołanie wniósł M.D. domagając się jej uchylenia.
M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 16 grudnia 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że legalizacja obiektu nie jest obowiązkiem lecz uprawnieniem strony. W sytuacji, gdy strona nie wypełnia nałożonego na nią obowiązku, prawo materialne nie przewiduje możliwości innej reakcji organu nadzoru budowlanego, jak tylko wydanie nakazu rozbiórki, w związku z brzmieniem art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust.
1. MWINB wskazał, iż organ I instancji prawidłowo, zgodnie z art. 48 ust. 4 u.p.b., wydał nakaz rozbiórki na podstawie art. 48 ust. 1 u.p.b. Należy podkreślić, iż organ nadzoru budowlanego nie dysponuje swobodą co do dalszego trybu postępowania, gdyż konstrukcja powołanej normy nie pozostawia mu uznaniowości ani też możliwości odmiennego od wskazanego rozstrzygnięcia sprawy. W tym samym tonie wypowiedział się WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 336/10: Kategoryczne brzmienie przepisów prawa budowlanego normujących kwestie samowoli budowlanej (art.
48) nie pozwala organowi na zastosowanie instytucji uznania administracyjnego, organ nie może zatem brać pod uwagę sytuacji rodzinnej inwestora, powodów dla których popełnił samowolę budowlaną, czy szkód związanych z rozbiórką. Na marginesie należy zaznaczyć, iż w ocenie MWINB, wyznaczony przez organ termin przedłożenia dokumentacji określonej w art. 48 ust. 3 Prawa budowalnego, zapewniał M.D. realną możliwość spełnienia obowiązków nałożonych postanowieniem. Ponadto M.D. w postanowieniu z dnia 4 października 2018 r. został pouczony o konsekwencjach nie podjęcia procedury legalizacyjnej, tj. wydaniu nakazu rozbiórki obiektu budowlanego będącego przedmiotem postępowania. MWINB zauważa, iż skarżący nie przedłożył wymaganych dokumentów także w postępowaniu toczącym się przed organem II instancji. Ponadto MWINB stwierdził, że M.D. został prawidłowo wskazany jako adresat orzeczonego nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku magazynowego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości P.. Skarżący wskazał w odwołaniu, iż organ nie ustalił jednoznacznie, kto był inwestorem budowy przedmiotowego obiektu, w związku z czym za stronę postępowania administracyjnego uznano M.D.. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 7 września 2018 r. na działce nr [...] w P. ustalono, iż inwestorem tych robót(...) był najemca obiektu, który na dzień dzisiejszy nie współpracuje z właścicielem posesji. Właściciel posesji nie posiada wiedzy na temat posiadania dokumentacji projektowej tych obiektów. Ponadto w wyroku z dnia 9 kwietnia 2019r. sygn. akt II SA/Kr 123/19 WSA w Krakowie wskazał, iż: M.D. nie był w stanie precyzyjnie wskazać osoby inwestora, lakonicznie oświadczając do protokołu z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 7 września 2018 r., że roboty budowalne zostały wykonane przez bliżej nieokreślonego "najemcę obiektu". Jak wskazano w wyroku WSA w Łodzi z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 810/16: Nie powinno też budzić wątpliwości, że decyzja wydana na podstawie przepisu art. 48 w zw. z art. 52 ustawy - Prawo budowlane powinna być skierowana do podmiotu, który aktualnie posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane lub jest jej właścicielem, chociaż faktycznie mógł nie być inwestorem, który wcześniej dopuścił się naruszeń prawa przy wykonywaniu robót budowlanych. Jak wskazano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1562/17: Wybór adresata decyzji rozbiórkowej, o której mowa w art. 48 ustawy Prawo budowlane, jest więc uzależniony nie tylko od kolejności podmiotów wymienionych w art. 52 Prawa budowlanego, ale również od możliwości realizacji obowiązków nałożonych na dany podmiot. Zatem zasadnie PINB w W. nałożył na właściciela nieruchomości M.D. obowiązek rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku magazynowego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości P.. Organ pokreślił, że specyfika postępowania legalizacyjnego powoduje, iż po wydaniu przez organ postanowienia na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 u.p.b. zakres zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego uzależniony jest w całości od aktywności strony zobowiązanej do przedłożenia odpowiednich dokumentów. Wykładnia art. 48 ust. 3 i 4 u.p.b. wskazuje, że ustawodawca nie zdecydował się na wprowadzenie sztywnego, ustawowego terminu, do upływu którego inwestor byłby obowiązany uzupełnić brakującą dokumentację. Brzmienie powyższego przepisu dowodzi, że ustalenie tego terminu pozostawiono uznaniu organu, który powinien określać go w sposób odpowiadający realiom rozpoznawanej sprawy. Oczywiste przy tym pozostaje, że termin ten musi być realny, to jest wystarczająco długi, by umożliwić stronie skuteczne zrealizowanie nałożonych na nią obowiązków. Analiza akt postępowania organu I instancji wykazała, iż M.D. nie zwracał się do PINB w W. o zmianę terminu przedłożenia wymaganych dokumentów. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż termin wyznaczony postanowieniem PINB z dnia 4 października 2018r. (do dnia 29 marca 2019r.) upłynął bezskutecznie.
Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł M.D. zarzucając naruszenie:
1/ art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego w związku z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego w związku z art. 80 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego i art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez utrzymanie w mocy decyzji nakazującej właścicielowi nieruchomości dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku magazynowego zlokalizowanego na działce o nr [...] mimo, że nie zostały spełnione przesłanki dla wydania takiej treści decyzji;
2/ art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 28 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że krąg uczestników postępowania został prawidłowo ustalony, w sytuacji, gdy nie podjęto działań zmierzających do ustalenia osoby inwestora obiektu oraz ustalenia kręgu uczestników postępowania;
3/ art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 6 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o nakazaniu dokonania rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku magazynowego, zlokalizowanego na działce nr [...], na której znajduje się więcej niż jeden obiekt budowlany, co powoduje, że decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, co stanowi wadę skutkującą jej nieważnością z art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a.;
4/ art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. w związku z art. 107 § 3 K.p.a. wyrażające się w niewypełnieniu obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego, a nadto niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, w szczególności nieprzeprowadzenie wystarczającego postępowania wyjaśniającego w sprawie.
W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zrzuty w konkluzji wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji bądź też jej uchylenie i uchylenie decyzji ją poprzedzającej.
W odpowiedzi na skargę M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.
Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji organu nadzoru budowlanego nakazującego rozbiórkę obiektu zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę wydaną w konsekwencji nie przedłożenia przez zobowiązanego dokumentów umożliwiających legalizacje tego obiektu do przedłożenia których zobowiązany został postanowieniem organu z dnia 4 października 2018 r.
Zgodnie z dyspozycją art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.(dalej; ustawa) wg. stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania zaskarżonej decyzji organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:
- 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo
- 2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia (ust 1).
Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie (ust 2).
W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:
- 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;
- 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2 (ust 3).
W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1 (ust 4).
Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona (ust 5).
Postępowanie zmierzające do likwidacji skutków samowoli budowlanej polegającej na budowie bez wymaganego pozwolenia na budowę obiektu budowlanego lub jego części, podzielone jest na kilka etapów. Pierwszy to ustalenie, że obiekt budowlany był zrealizowany bez wymaganego pozwolenia na budowę. Drugi etap to ocena organu czy obiekt można zalegalizować tj. czy nie narusza przepisów o planowaniu przestrzennym (jego lokalizacja nie jest sprzeczna z prawem) i czy stan techniczny tego obiektu nie narusza obowiązujących przepisów w stopniu uniemożliwiającym doprowadzenie go do zgodności z tymi przepisami. Weryfikując pozytywnie te okoliczności organ postanowieniem wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych i nakłada obowiązek przedłożenia dokumentacji umożliwiającej legalizację obiektu. Etap ten jest poddany kontroli sądowej, ponieważ postanowienie o wstrzymaniu budowy i zobowiązanie do przedstawienia dokumentów jest zaskarżalne.
Następnym etapem jest ustalenie wysokości opłaty legalizacyjnej (po spełnieniu wymagań nałożonych w postanowieniu) a kończy postępowanie bądź zatwierdzenie projektu budowlanego bądź nakaz rozbiórki. Organ nakazuje rozbiórkę samowolnie zrealizowanego obiektu z między innymi z powodu nieprzedłożenia dokumentów umożliwiających legalizację obiektu których i kompletność ocenia.
Jak mowa wyżej, drugi etap postępowania – wstrzymanie robót budowlanych i nakazanie przedstawienia dokumentów determinuje ustalenie organu, że po pierwsze obiekt budowlany zrealizowano bez wymaganego pozwolenia na budowę, po drugie obiekt ten nie narusza przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (posadowieniu obiektu nie sprzeciwia się miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy prawa miejscowego) i po trzecie, stan techniczny obiektu jest na tyle dobry, że można go doprowadzić do stanu zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi. Podstawową przesłanką do uruchomienia wyżej opisanego postępowania jest ustalenie przede wszystkim, że obiekt budowlany lub jego część realizowana w ramach samowoli budowlanej, daje się wyodrębnić bez konieczności ingerencji w część obiektu legalnie zrealizowaną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2010 r. II OSK 1248/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie II SA/Kr 767/16).
Brak prawidłowości stwierdzenia takiego faktu tj.,.że obiekt budowlany lub niego samodzielna (wyodrębniona) część została zrealizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę daje podstawę do eliminacji postanowienia wydanego w oparciu o art. 48 ust 2 ustawy z obrotu prawnego. Sąd na tym etapie poddaje ocenie przede wszystkim czy organ wszczął postępowanie w sposób legalny (faktycznie doszło do samowoli budowlanej) oraz czy stosuje prawidłowy tryb zmierzający do likwidacji stanu samowoli budowlanej. Oprócz trybu z art. 48 oraz 49b (samowola budowlana dotycząca prac podlegających zgłoszeniu) likwidacji stanu samowoli budowlanej służą bowiem także regulacje zamieszczone w art. 50-51 ustawy. Mają one zastosowanie do innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia (art. 50 ust 1 pkt 1 ustawy). Postępowanie to także zmierza do legalizacji samowoli budowlanej (art. 51 ust 4 ustawy) lub nakazu rozbiórki (art. 51 ust 5 ustawy).
Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego - Powiatowy Inspektor Nadzoru budowlanego postanowieniem z dnia 4 października 2018 r. nałożył na skarżącego obowiązek przedłożenia dokumentów, o którym mowa w art. 48 ust 3 ustawy. Postanowienie to utrzymane zostało w mocy decyzja organu II instancji a wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2019 r. II SA/Kr 123/19 WSA w Krakowie skargę od tej decyzji oddali. Wyrok ten jest prawomocny wobec oddalenia skargi kasacyjnej od tego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 maja 2019 r. II OSK 2927/19. W wyroku z dnia 9 kwietnia 2019 r. II SA/Kr 123/19 WSA w Krakowie wskazuje " W kontrolowanej sprawie organy obu instancji zgodnie ustaliły, że obiekt budowlany w postaci budynku magazynowego o wymiarach 12,97m x 3,98m, zrealizowany w okresie pomiędzy 2009 r. a 2015 r. wymagał uzyskania pozwolenia na budowę, którego inwestor nie pozyskał.
Wobec powyższego, po dokonanej analizie postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i ocenie wykonanych robót organy uznały, że w realiach tej sprawy zasadnym jest przeprowadzenie procesu legalizacji samowoli budowlanej w trybie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Obowiązek przedłożenia dokumentów został nałożony na właściciela nieruchomości, gdyż M.D. nie był w stanie precyzyjnie wskazać osoby inwestora, lakonicznie oświadczając do protokołu z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 7 września 2018 r., że roboty budowalne zostały wykonane przez bliżej nieokreślonego "najemcę obiektu".
Sąd stwierdza, że powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym i w pełni je podziela. Ustalenia dokonane przez organy były wystarczające do wdrożenia procedury legalizacyjnej określonej w art. 48 ust. 2 i nast. ustawy Prawo budowalne".
Jak mowa o tym wyżej konsekwencja nieprzedłożenia przez zobowiązanego dokumentów, o których mowa w art. 48 ust 3 ustawy jest nakaz rozbiórki. Wynika on wprost z regulacji zamieszczonej w przepisie 48 ust 4. Podnieść należy, iż decyzja o nakazie rozbiórki poddana jest ocenie sądu, tym niemniej zakres tej oceny nie jest zawsze taki sam. Jak mowa o tym wyżej postanowieni o wstrzymaniu robót budowlanych i zobowiązaniu do przedłożenia dokumentów jest zaskarżalne tak w drodze instancyjnej jak i do sądu. Jeżeli zobowiązany z prawa zaskarżenia do sądu postanowienia wydanego na podstawie art. 48 ust 3 ustawy nie skorzystał, decyzja o nakazie rozbiórki na skutek wniesienia skargi jest przez sąd badana kompleksowo tj. co do kwestii o których mowa wyżej (legalności prowadzonego postepowania) oraz czy zaszły dalsze podstawy do orzeczenia nakazu rozbiórki. W razie skorzystania przez zobowiązanego z prawa zaskarżenia postanowienia, o którym mowa wyżej, sąd w postępowaniu tym poddaje kontroli przede wszystkim kwestie czy postępowanie zostało wszczęte prawidłowo tj. czy dopuszczono się samowoli budowlanej, której skutki powinny być eliminowane w oparciu o przepisy zamieszczone w art. 48 i art. 49 ustawy.
Ustalenia te są istotą tego postępowania. Oddalając skargę na postanowienie wydane na podstawie art. 38 ust 3 ustawy sąd rozstrzyga, że postępowanie wszczęte przez organ nadzoru budowlanego jest legalne tj., że organ prawidłowo ustalił, że wykonano roboty budowlane bez wymaganego pozwolenia na budowę a roboty te polegały na wybudowaniu obiektu budowlanego lub jego części, których rozbiórka jest możliwa bez ingerencji w legalnie powstałą substancję budowalną (uwaga ta dotyczy budowy części obiektu budowlanego). Ustalenia te są wiążące na dalszym etapie postępowania.
W niniejszej sprawie WSA w Krakowie w sprawie II SA/Kr 123/19 postępowanie takie przeprowadził. Poddał ocenie ustalenia organów uznając je za prawidłowe, czemu w sposób wyraźny dał wyraz w uzasadnieniu wyroku, w którym zawarł stwierdzenie, że obiekt budowlany w postaci budynku magazynowego o wymiarach 12,97m x 3,98m, zrealizowany w okresie pomiędzy 2009 r. a 2015 r. wymagał uzyskania pozwolenia na budowę, którego inwestor nie pozyskał. Sąd uznał także, że organ prawidłowo ocenił, że obiekt ten nadaje się do legalizacji a obowiązek, o którym mowa w art. 48 ust 3 ustawy został nałożony prawidłowo na właściciela terenu na którym samowoli się dopuszczono wobec trudności z ustaleniem osoby inwestora.
Sąd nie zakwestionował także trybu w jakim toczy się to postępowanie. Stanowisko to zaakceptował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 maja 2019 r. II OSK 2927/19. Ustalenia te są wiążące nie tylko dla organów administracji, ale też dla sądu rozpoznającego skargę na decyzję rozbiórkową. Zgodnie bowiem z art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Tym samym należy stwierdzić, że kwestie o których mowa wyżej a które dotyczą legalności prowadzonego postępowania są już przesądzone. W tej sytuacji kontroli sądu poddana jest kwestia czy zaistniała przesłanka do orzeczenia nakazu rozbiórki, o której mowa w art. 48 ust 4 ustawy. Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru budowlanego postanowieniem z dnia 4 października 2018 r. nałożył na skarżącego obowiązek przedłożenia dokumentów, o którym mowa w art. 48 ust 3 ustawy wyznaczając mu termin do 29 marca 2019 r. w terminie tym ani też w żadnym innym terminie (skarżący do przedłużenie terminu się nie starał) obowiązek ten nie został wykonany. Powinnością organu było zatem orzeczenie o nakazie rozbiórki samowolnie zrealizowanego obiektu.
Zarzuty skargi nie mają usprawiedliwionych podstaw. Jak mowa wyżej kwestie czy przedmiotowy obiekt wymagał pozwolenia na budowę, jaki to obiekt, czy możliwa jest jego legalizacja z uwagi na zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a także dotyczące adresata decyzji zostały przesądzone przez WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2019 r. II SA/Kr 123/19.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczność na podstawie art. 151 P.ps.a. orzeczono jak w sentencji.