Uzasadnienie
Rada Miasta Zakopane podjęła w dniu 31 lipca 2008 r. uchwałę Nr XXVII/345/2008 w sprawie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego GUBAŁÓWKA l.
W dniu 19 listopada 2009 r. powyższą uchwałę zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego C.B., zarn. w [...]. Skarga została wniesiona po uprzednim bezskutecznym wezwaniu Rady Miasta Zakopane do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego.
Elementem tej skargi, potwierdzonym przez skarżącego podczas rozprawy w dniu 26 lutego 2010 r. było jednoczesne i oddzielne zaskarżenie postanowienia Rady Miasta Zakopane o nieuwzględnieniu uwagi Nr 55, zawartej w załączniku Nr 3 do powyższej Uchwały.' Wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 26 lutego 2010 r. (II SA/Kr 1793/09) skarga na tę uchwałę została oddalona a skarga na w/w postanowienie, zawarte w tej uchwale jest rozpatrywania obecnie pod niniejsza sygnaturą.
W uzasadnieniu skargi napisano, że zaskarżona uchwała, w tym postanowienie nieuwzględniające wniesionej uwagi, narusza interes prawny skarżącego jako właściciela działek ewidencyjnych [...] i [...], gdyż wprowadza zakaz zabudowy tej nieruchomości. Skarżący wskazał na naruszenie przepisów ustaw z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139) i z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, póz. 717 ze zm.), które zostały przez Radę Miasta Zakopane wyłożone i zastosowane w sposób sprzeczny z Konstytucją RP, a w szczególności niezgodne z zasadą proporcjonalności i zasadą równości. Skarżący zarzucił, że uchwała, a tym samym postanowienie o nieuwzględnieniu uwagi Nr 55, narusza jego interes prawny przez
» to, że niezgodnie z art. 140 k.c. w związku z art. 31 ust. 3, 21 ust. 1 i 64 ust. 2 Konstytucji określa granice korzystania z rzeczy przez jej właściciela w sposób niezgodny również ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa własności nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym skardze do sądu administracyjnego podlega uchwała organu gminy lub zarządzenie organu wykonawczego gminy. Jednocześnie art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi
» przewiduje, że zaskarżeniu do sadu administracyjnego podlegają akty prawa miejscowego oraz inne akty organów samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Skargę tego rodzaju może przy tym wnieść podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez zaskarżony akt.
Z wyżej powołanych regulacji wynika, że nie może być przedmiotem zaskarżenia uwzględnienie lub też nieuwzględnienie uwagi wniesionej do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jest to bowiem działanie organu planistycznego nie podejmowane w formie odrębnego aktu (uchwały, zarządzenia, decyzji lub postanowienia), będące tylko elementem postępowania planistycznego. Uwaga do projektu wnoszona jest nie po to, aby uzyskać efekt w postaci odpowiedzi na nią, ale po to, aby przy jej pomocy zmodyfikować przygotowywany akt prawa miejscowego, jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Art. 17
» pkt 11 i pkt 13 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie mówią zresztą o jakimkolwiek akcie, ale jedynie o "wnoszeniu uwag" i o "rozpatrzeniu uwag", a w konsekwencji o "wprowadzaniu zmian do projektu planu, wynikających z rozpatrzenia uwag". Ustosunkowanie się do uwagi - nawet negatywne, nie może więc także naruszyć czyjegokolwiek interesu prawnego lub uprawnienia, gdyż nie wywołuje odrębnych skutków prawnych, zwłaszcza skutków zewnętrznych i można je kwestionować zaskarżając uchwałę o planie. Uwagę zresztą może wnieść każdy, niezależnie od posiadania interesu prawnego (art. 18 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).
Nie można również twierdzić, że działanie, o jakim mowa, jest działaniem "w sprawie z zakresu administracji publicznej". Organ podejmując to działanie nie administruje (nie działa na zewnątrz), a także nie załatwia, czy nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej.
Z podanych wyżej względów Sąd uznał, że nie służy skarga na czynność organu planistycznego, polegającą na negatywnej reakcji na wniesioną uwagę do projektu planu miejscowego i z tego powodu skargę odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.