Uzasadnienie
sygn. akt II SA/Kr 283/13 Kraków, dnia 22 marca 2013r.
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi J. R. i L. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 18 grudnia 2012r., znak [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżący domagali się m. in. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na niebezpieczeństwo grożącej im znacznej szkody oraz trudnych do usunięcia skutków. Podnieśli, że w razie braku wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu inwestorzy mogą zacząć realizację inwestycji budowlanej. Wówczas przywrócenie stanu zgodnego z prawem może być znacznie uciążliwe, o ile nie całkowicie niemożliwe. Nie tylko zatem dojdzie do sytuacji wyrządzenia znacznej szkody skarżącym, ale też nastąpią skutki trudne do odwrócenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W pierwszej kolejności zwrócić uwagę należy na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639).
Co równie istotne, okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., muszą być wykazane w sposób realny, a nie na zasadzie przypuszczenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 marca 2012r., sygn. akt I OZ 204/12, Lex Omega nr 1145157).
Wobec powyższego uznać należy, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia takich argumentów, a w pewnych sytuacjach – również poparcie ich stosownymi dokumentami – które uprawdopodobnią wystąpienie przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji czy postanowienia. Uprawdopodobnienie oznacza stopień pewności niższy od udowodnienia, jednakże nie może być rozumiane jako wskazanie jakiegokolwiek, potencjalnego i teoretycznego prawdopodobieństwa wystąpienia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powinien wskazać na takie okoliczności sprawy, które wskazują, że takie prawdopodobieństwo jest znaczne.
W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnili żadnej z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. W zakresie przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody nie sprecyzowali w żaden sposób, na czym owa szkoda miałaby polegać. Natomiast odnośnie trudnych do odwrócenia skutków wskazać trzeba, że z uwagi na upływ stosunkowo niedługiego czasu pomiędzy wydaniem zaskarżonej decyzji a datą wyznaczonej w niniejszej sprawie rozprawy (termin 7 kwietnia 2013r.) trudno uznać, aby roboty budowlane – o ile w ogóle zostały przez inwestorów rozpoczęte – miały doprowadzić do takiego stanu rzeczy, który byłby trudny do odwrócenia. W wyniku rozpoznania skargi zaskarżona decyzja może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego; wyrok sądu pierwszej instancji nie stanie się co prawda prawomocny, ale w takim wypadku będzie zawierać rozstrzygnięcie, że zaskarżona decyzja nie może już być wykonywana (art. 152 p.p.s.a.).
Z drugiej strony, tymczasowe zabezpieczenie w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji działać będzie wyłącznie do momentu rozpoznania skargi. Korzystanie z instytucji, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. w sytuacji, w której za nieco ponad dwa tygodnie może dojść do wydania orzeczenia kończącego postępowanie, wydaje się niecelowe. W sytuacji, kiedy wnioskujący o wstrzymanie wykonania skarżący nie przedstawili jakichś szczególnych, dodatkowych okoliczności, przemawiających za możliwością powstania trudnych do odwrócenia skutków w najbliższym czasie, nie sposób uznać tę przesłankę za zrealizowaną.
Sąd zwraca nadto uwagę, że zgodnie z orzecznictwem Wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz wydającej pozwolenie na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji, pamiętać należy o tym, jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012r., sygn. akt II OZ 54/12, Lex Omega nr 1116331). O ile bowiem inwestorzy rozpoczęli realizację inwestycji, przerwanie robót budowlanych mogłoby spowodować powstanie znacznej szkody po ich stronie.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za art. 61 § 3 p.p.s.a.