Uzasadnienie
Gmina Miejska K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na reformatoryjną decyzję Wojewody z dnia 27 grudnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania w kwocie [...]zł, wnosząc o jej uchylenie w całości.
Jednocześnie w oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - dalej określanej jako P.p.s.a - sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności.
Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12).
Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia takich argumentów, a w pewnych sytuacjach – również poparcie ich stosownymi dokumentami – które uprawdopodobnią wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uprawdopodobnienie oznacza stopień pewności niższy od udowodnienia, jednakże nie może być rozumiane jako wskazanie jakiegokolwiek, potencjalnego i teoretycznego prawdopodobieństwa wystąpienia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powinien wskazać i poprzeć wszelkimi możliwymi dokumentami okoliczności sprawy, które wskazują, że takie prawdopodobieństwo jest znaczne.
Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku.
Na aprobatę zasługuje teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Skarżący powinien wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Dla wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji nie wystarczy okoliczność, że zaskarżona decyzja będzie miała pewne konsekwencje w postaci zmiany dotychczas istniejącego stanu.
Ponadto należy wyjaśnić, że ustawodawca w żaden sposób nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania.
Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, że wniosek Gminy Miejskiej K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Wypłata odszkodowania, jak każde świadczenie pieniężne, jest ze swej istoty czynnością "odwracalną".
Należy podkreślić, że skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek danych obrazujących jej obecną sytuację finansową. Zawarty w skardze wniosek, niepoparty żadnymi danymi i dowodami, uniemożliwia Sądowi zweryfikowanie istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a..
Mając powyższe na względzie, skoro strona skarżąca, na której spoczywał ciężar przynajmniej uprawdopodobnienia istnienia przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nawet nie wskazała i nie uzasadniła, że takie podstawy zachodzą, dlatego na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.