Uzasadnienie
W piśmie z dnia [....].2000r. skierowanym do Starosty Powiatu K., Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych Oddział [....] w K. ponownie zwróciła się o oddanie w trwały zarząd części działki nr [....], położonej w obrębie Z. gm. Ł. Podawała, że działka ta jest własnością Skarbu Państwa i znajduje się w zarządzie Lasów Państwowych Nadleśnictwa [....]. Na części tej działki wybudowany został w 1977r. plac postojowy, który teraz stanowi integralną część pasa drogi krajowej nr [....]. Obecnie sporządzony został wstępny projekt podziału nieruchomości, w którym działka nr [....] stanowi tę część objętego podziałem gruntu, która zajęta jest przez plac postojowy urządzony w pasie drogowym. Wskazując na te okoliczności oraz przesyłając wstępny projekt podziału, Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych Oddział [....] w K. domagała się wydania przez Starostę [....] opinii w sprawie proponowanego podziału nieruchomości.
W powyższym wniosku z dnia [....].2000r. podano także, iż plac postojowy (parking) wybudowany został w wyniku stosownego porozumienia z Lasami Państwowymi. Inwestorem zaś był ówczesny Rejon Eksploatacji Dróg Publicznych a obecnie parkingiem tym zarządza Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych Oddział [....] w K. Postanowieniem z dnia [....] 2000r. znak: [....] Starosta K. powołując się na przepisy art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami(tekst jedn. Dz. U. Nr 46 póz. 543 z 2000r.) oraz art. 123 kpa pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału działki, której w ewidencji gruntów odpowiada działka nr [....] o pow. 4.0800ha położona w obrębie Z. gm. Ł., stanowiąca własność Skarbu Państwa, w zarządzie Nadleśnictwa Ł. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ I instancji wskazał, że proponowany podział jest niezbędny do realizacji celów publicznych, tj. do wydzielenia parkingu stanowiącego integralną część pasa drogowego drogi krajowej nr [....].
W nawiązaniu do powyższego postanowienia Starosty [....] z dnia [....].2000r., znak: [....], Lasy Państwowe Nadleśnictwo [....] pismem z dnia [....] 2000r. poinformowało, iż nie zostało zawiadomione o wstępnym projekcie podziału przedmiotowej działki oraz, że nie posiada dokumentów wiążących się z tą sprawą i w następstwie tego nie może zająć stanowiska w sprawie. Pismo to zostało potraktowane jako zażalenie na postanowienie Starosty K. z dnia [....].2000r. w przedmiocie opinii dotyczącej wstępnego podziału działki nr [....]. W następstwie tego, po ustaleniu w toku postępowania odwoławczego, iż działka [....] w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest na teren parkingu przydrożnego oraz pole namiotowe, natomiast pozostałą część stanowią tereny leśne, Wojewoda [....], uwzględniając wniesione zażalenie, postanowieniem z dnia [....].2000r. znak: [....] uchylił zaskarżone postanowienie Starosty [....] z dnia [....].2000r. i umorzył postępowanie organu I instancji.
Organ odwoławczy wskazał, iż podstawą wniosku Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych Oddział [....] w K. jest w istocie zamiar wyłączenia z gospodarstwa leśnego gruntu zajętego pod parking, co regulują przepisy art. 11 ust. l ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Nr 16, poz. 78). Załatwienie zaś takiego wniosku wymaga odrębnego postępowania. Jako podstawa prawna postanowienia Wojewody [....] z dnia [....] 2000r. wskazane zostały przepisy art. 138§1 pkt 2 kpa w związku z art. 144 kpa.
Powyższe postanowienie Wojewody [....] zaskarżone zostało do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargą wniesioną przez Generalną Dyrekcję Dróg Publicznych w W. wnoszącą o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa.
Strona skarżąca podkreślała, że na jej żądanie wszczęte zostało postępowanie administracyjne w sprawie określonej przepisem art. 223 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 46, póz. 543 z 2000r.) oraz art. 22 ust. l ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 71, póz. 838 z 2000r.) a zmierzające do przekazania w bezpłatny zarząd działki Nr [....], położonej w obrębie [....], a stanowiącej pas drogi krajowej nr [....]. W ocenie skarżącego cytowane powyżej przepisy ustaw jako szczególne wyłączają stosowanie trybu przekazywania gruntów przewidzianego w innych ustawach.
Nadto, zdaniem strony skarżącej, podkreślenia wymaga fakt, że część pasa drogi krajowej nr [....] jest placem postojowym zabudowanym asfaltem i innymi składnikami w rozumieniu art. 4 pkt l ustawy o drogach publicznych i nie jest w żaden sposób związany z gospodarką leśną. Wobec tego ta część gruntu, po stosownym podziale, winna zostać oddana stronie skarżącej w trwały zarząd.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. W szczególności powtórzył, że podstawą rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu był brak przesłanek do zastosowania przepisów art. 97 ust. 5 ustawy z 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 46 z 2000r., póz. 543), gdyż celem skarżącego było w istocie wyłączenie gruntu z gospodarstwa leśnego, co normują przepisy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Rozpoznając skargę, sąd zważył, co następuje
przewidziane przepisami art. 138§1 pkt 2 kpa w związku z art. 144 kpa uchylenie przez organ odwoławczy zaskarżonego zażaleniem postanowienia i umorzenie postępowania I instancji może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy spełnione zostaną przesłanki przewidziane art. 105 kpa, konieczne do umorzenia postępowania. W rozpatrywanym przypadku, ponieważ strona skarżąca nie wystąpiła o umorzenie postępowania (art. 105§ 2 kpa), umorzenie mogłoby nastąpić jedynie w przypadku bezprzedmiotowości postępowania (art. 105§ 1 kpa), czyli najogólniej mówiąc, w sytuacji gdy brak byłoby któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego i w związku z tym nie byłoby możliwe wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty. W sprawie niniejszej organ odwoławczy przyjął, że podział nieruchomości może być rozważany w odrębnym postępowaniu, prowadzonym na podstawie innych regulacji prawnych. Stwierdzenie zaś takiej okoliczności, tj. uznanie, że nie występują przesłanki przewidziane art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (jedn. tekst Dz. U. nr 46 z 2000r. póz. 543 z późn. zm.) do wydania pozytywnej opinii w sprawie podziału nieruchomości Skarbu Państwa czy też w sprawie podziału takiej nieruchomości, zakończenie postępowania wszczętego takim żądaniem winno nastąpić poprzez wdanie odmownej decyzji (postanowienia).
Umorzenie postępowania w takim przypadku nie znajduje podstaw w powoływanym przepisie art. 105§ l kpa. Rozstrzygnięcie zatem zawarte w zaskarżonym postanowieniu zapadło z naruszeniem powyższych przepisów.
Niezależnie od tego, stwierdzić należy, że powoływany przez skarżącego przepis art. 223 ust. 2 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (jedn. tekst Dz. U. nr 46 z 2000r., póz. 543 z późn. zm.), przewidujący obowiązek oddania przez starostów w trwały zarząd Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa a zajętych pod drogi krajowe jako norma porządkująca gospodarkę nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa, ma charakter przepisu szczególnego w stosunku do innych regulacji, dotyczących tej problematyki. Wyłącza wobec tego zastosowanie tych regulacji. Ponieważ nie wprowadza żadnych rozróżnień co do charakteru i rodzaju nieruchomości podlegającej oddaniu w trwały zarząd Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad a zajętych pod drogi krajowe, nie jest wyłączone zastosowanie tego przepisu także w odniesieniu do gruntu rolnego czy leśnego. Odmienne w tym zakresie stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu jest niezgodne z brzmieniem cytowanego wyżej przepisu.
Wobec powyższego, należało skargę uznać za uzasadnioną i uchylić zaskarżone postanowienie, działając na podstawie przepisu art. 145§1 ust. l lit. a i c ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w związku z art. 97§1 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).