Uzasadnienie
II SA/ Kr 338/14
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 r. Wojewódzkie Sąd Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej Z. Z. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2014r. dziekan Okręgowej Rady Adwokacka w K. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu, w osobie adwokata W. K., wykonującą zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. R..
W piśmie z dnia 28 lipca 2014 r., stanowiącym zażalenie na postanowienie WSA z dnia 11 czerwca 2014 r., pełnomocnik w pkt III zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
Swój wniosek pełnomocnik powtórzył w piśmie z dnia 26 października 2014 r.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust.1 pkt 2 lit. d Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.