Uzasadnienie
WSA w Krakowie w wyroku z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 381/18 oddalił skargę W. P. na decyzję Wojewody z dnia 20 grudnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Z kolei postanowieniem z dnia 18 października 2019r. tut. Sąd orzekł o sprostowaniu wyroku WSA w Krakowie z 10 października 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 381/18.
Następnie skarżący złożył w pismo z dnia 4 listopada 2019 r. p.n.: "skarga na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dotyczy: oddalenia skargi na sprawę, której nie składałem, a nie rozpatrzenie innej sprawy na którą składałem skargę".
Skarżący W. P. zarządzeniem z dnia 30 lipca 2020 r. został wezwany do jednoznacznego wyjaśnienia czy złożone przez niego pismo z dnia 4 listopada 2019 r. jest zażaleniem na postanowienie tut. Sądu z dnia 18 października 2019 r. o sprostowaniu wyroku WSA w Krakowie z 10 października 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 381/19 czy skargą kasacyjną dotyczącą ww. wyroku tut. Sądu.
Skarżący w piśmie z dnia 28 sierpnia 2020 r. wyjaśnił, że niniejsze pismo jest skargą kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej: "P.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z przepisu art. 175 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Zarówno w doktrynie, jak i judykaturze przyjmuje się, ze podpisanie skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną w art. 175 P.p.s.a. stanowi uchybienie, które skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 178 P.p.s.a. bez wzywania do usunięcia braków (por. m.in. M. Niezgódka-Medek /w:/ B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2019 i powołane tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 1088/11, LEX nr 1104008). Nie ulega bowiem wątpliwości, że wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez wymienione w art. 175 P.p.s.a. osoby ma charakter materialny, a nie formalny, który może zostać usunięty (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2010 r., sygn. akt II ONP 1/10, LEX nr 786655).
Z akt przedmiotowej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżący sam sporządził skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 381/18, pomimo, że nie należy do żadnej z kategorii osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a., które mogą samodzielnie sporządzić skargę kasacyjną.
W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że skarżący uchybił obowiązkowi wynikającemu z powołanego wyżej przepisu art. 175 § 1 P.p.s.a., co w konsekwencji powoduje, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu
Warto zauważyć, że doręczając skarżącemu odpis spornego wyroku z dnia 10 października 2019 r., Sąd wyraźnie pouczył skarżącego o przysługującym mu środku odwoławczym oraz o sposobie i trybie jego wniesienia.
W tej sytuacji, Sąd uznał, że skarga kasacyjna została sporządzona przez osobę nieuprawnioną, a zatem - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - działając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.