Uzasadnienie
Skarżący A. B. w dniu 6 października 2006 r. wniósł skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia 25 sierpnia 2006 r. znak [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 1209/06 zawiesił postępowanie w tej sprawie w związku z brakiem podania przez skarżącego adresów zamieszkania uczestników na prawach strony w osobach: K. Z., J. G., A. M. i R. K.. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że podstawę zawieszenia stanowi art. 125 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowienie to doręczono skarżącemu.
Sąd ponownie wezwał skarżącego do podania adresów zamieszkania ww. osób i pomimo odebrania w dniu 18 stycznia 2011 r. tego wezwania, skarżący nie podjął żadnych czynności.
Do dnia 9 stycznia 2012 r. skarżący nie podał adresów zamieszkania ww. osób ani nie złożył wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po wniesieniu przez skarżącego skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia 25 sierpnia 2006 r. skarżący został zobowiązany do podania adresów zamieszkania uczestników tego postępowania na prawach strony w osobach K.Z., J. G., A. M. i R. K. pod rygorem zawieszenia postępowania.
Podstawą do zawieszenia postępowania był art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Zgodnie z powołanym artykułem sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu strony lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Taka sytuacja miała miejsce w tej sprawie, w której skarżący nie podał adresów zamieszkania uczestników K. Z., J. G., A. M. i R. K.. Sąd podjął również działania z urzędu w zakresie ustalenia adresów zamieszkania ww. osób, poprzez zwrócenie się do Centralnego Biura Adresowego przy Ministrze Spraw Wewnętrznych i Administracji, ale działania te nie przyniosły żadnych skutków.
Stosownie do treści art. 130 § 1 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty wydania postanowienia o zawieszeniu.
Z porównania daty między wydaniem postanowienia o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (26 lutego 2008 r.), a dniem 9 stycznia 2012 r. (data posiedzenia niejawnego w tej sprawie) wynika, że minął już trzyletni termin do skutecznego złożenia przez skarżącego wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania.
Umorzenie postępowania oznacza brak możliwości merytorycznego badania legalności zaskarżonego postanowienia. Jest to więc sytuacja wskazująca na bezprzedmiotowość postępowania sądowego.
Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 130 § 1 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.