Uzasadnienie
Uchwałą z dnia 28 października 2013 r. Nr XLIII/414/2013 Rada Miejska w Kętach wyraziła zgodę na sprzedaż nieruchomości położonej w Ketach w trybie bezprzetargowym.
Pismem z dnia 31 października 2013 r. S.D. i K.B. wnieśli o uznanie powyższej uchwały za niegodną z prawem.
Pismem z dnia 3 grudnia 2013 r. Wojewoda [....] w odpowiedzi na powyższą interwencję wskazał, że nie widzi podstaw do stwierdzenia nieważności spornej uchwały po uzyskaniu wyjaśnień Burmistrza Gminy Kęty.
W dniu 6 marca 2014 r. S.D. i K.b. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na "rozstrzygnięcie Wojewody Małopolskiego jako organu nadzoru w sprawie uchwały Nr XLIII/414/2013 z dnia 28 października 2013 r. Rady Miejskiej w Kętach dotyczącej bezprzetargowej sprzedaży działki gminnej".
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej względnie oddalenie jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." wynika kognicja sądu administracyjnego w odniesieniu do aktów z zakresu administracji publicznej stanowionych przez organy samorządu terytorialnego. Zgodnie z powołanym przepisem kontroli przez sądy administracyjne podlegają akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej jak i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane z zakresu administracji publicznej.
Zatem art. 3 § 2 P.p.s.a. zakreśla zakres spraw, jakie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. W konsekwencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Skarżący wnieśli skargę na niepodjęcie przez Wojewodę Małopolskiego rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważności uchwały Rady Miejskiej w Kętach Nr XLIII/414/2013 z dnia 28 października 2013 r. dotyczącej bezprzetargowej sprzedaży działki gminnej.
Takie działanie Wojewody polegające w istocie na uznaniu, że uchwała Rady Miejskiej w Kętach Nr XLIII/414/2013 z dnia 28 października 2013 r. dotyczącej bezprzetargowej sprzedaży działki gminnej jest zgodna z prawem, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny rozpoznanej tylko skargi na rozstrzygnięcia nadzorcze organu nadzoru, a nie na milczące zakończenie postępowania nadzorczego.
Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu uchwały przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą pojętą przez organ gminy z zakresu administracji publicznej - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisu tego wynika zatem wyraźnie, że prawo skargi do sądu administracyjnego przysługuje tylko na uchwałę, wydaną w sprawie z zakresu administracji publicznej i naruszającą interes prawny lub uprawnienie skarżącego, czyli w tym przypadku uchwałę uchwały Rady Miejskiej w Kętach Nr XLIII/414/2013 z dnia 28 października 2013 r. dotyczącej bezprzetargowej sprzedaży działki gminnej.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na niepodjęcie przez Wojewodę rozstrzygnięcia nadzorczego względem spornej uchwały. Skarga taka nie mieści się bowiem w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a., ani też uchwała ta nie podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Na poparcie stanowiska Sądu warto przywołać postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt I OSK 35/13, opub. w LEX nr 1282735, w którym stwierdzono, że pismo organu nadzoru zawiadamiające o braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w konkretnej sprawie, nie jest ani rozstrzygnięciem nadzorczym, ani żadną inną formą działalności administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-7 P.p.s.a.
W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.