Uzasadnienie
W dniu 28 maja 2009 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie przekazania wniosku M.B. z dnia [...] maja 2009 r. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi do Trybunału Konstytucyjnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż w dniu 19 lutego 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w postępowaniu toczącym się do sygn. akt I OSK 456/08 wydał wyrok oddalający skargę kasacyjna skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 listopada 2007 r., odmawiającego zasiłku rodzinnego na dziecko.
Skarżąca podniosła, iż ustawa o świadczeniach rodzinnych nie reguluje sytuacji w jakiej się znalazła, a mianowicie brak jest rozwiązań, które regulowałby kwestie przedstawiania zaświadczeń o dochodach osób przebywających za granicą i nie będących obywatelami polskimi. Podniosła także, iż na stronie 7 uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego znalazło się stwierdzenie, że "..zagadnienie konstytucjonalności art. 3 pkt 17 a w związku z innymi przepisami uprawniającymi do świadczeń rodzinnych w zakresie w jakim pomija osoby pozostające w związku małżeńskim, pozostaje otwarte...". Zasady i tryb przyznawania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym określają przepisy art.243 - 263 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zdanie pierwsze prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z treści powyższego przepisu wynika, że prawo pomocy może być udzielone stronie jedynie przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, przed sądem administracyjnym. Ustanowiony w ramach omawianych przepisów pełnomocnik z urzędu działa na podstawie udzielonego mu przez stronę pełnomocnictwa i podejmuje w konkretnym postępowaniu czynności tylko i wyłącznie przed sądem administracyjnym pierwszej lub drugiej instancji. Omawiane przepisy nie dają natomiast podstaw do tego aby ustanowiony przez sąd administracyjny pełnomocnik występował w imieniu strony przed innymi sądami, organami czy Trybunałami.
Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).