Uzasadnienie
W dniu 21 kwietnia 2016 r. skarżąca – M. G. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Skarżąca wskazała, iż z uwagi na trudną sytuację majątkową oraz duże koszty utrzymania nie może ponieść kosztów sądowych. Skarżąca zaznaczyła swoją złą sytuacje zdrowotną
Skarżąca oświadczyła, iż koszt energii elektrycznej to [...] zł, ogrzewania [...] zł, Internetu [...] zł, telefonu [...] zł, ubezpieczenia [...] zł, wody [...] zł, ubezpieczenia na życie [...] zł, gazu [...] zł.
Dodatkowo, wskazała że syn P. i córka K. są bezrobotni, bez prawa do zasiłku. Skarżąca nie posiada samochodu, sprzętu rolnego. Dzieci oraz mąż skarżącej nie posiadają kont bankowych.
Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem K. G. oraz trójką dorosłych dzieci. Rodzina utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych skarżącej w kwocie [...] zł, renty męża w wysokości [...] zł, dochodu z gospodarstwa rolnego w wysokości ok. [...] zł. Łącznie deklarowany obecnie dochód rodziny to kwota 1066 zł.
Skarżąca posiada dom o pow. 190 m2 oraz gospodarstwo rolne o pow. 1,41 ha.
Postanowieniem z dnia 30 maja 2016 r. Referendarz Sądowy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych, oraz oddalił wniosek o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu.
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął w dniu 28 czerwca 2016 r. sprzeciw skarżącej od postanowienia z dnia 30 maja 2016 r., która podniosła, iż błędnie oceniono jej sytuacje finansową.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016.718 zwane dalej p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Jak stanowi
Syg n. akt 11 SA/Kr 488/16 zaś § 2 tego przepisu w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze treść wyżej przytoczonej regulacji oraz okoliczności podniesione w sprzeciwie, Sąd stwierdził, że sprzeciw jest zasadny.
Z przedłożonych w niniejszej sprawie dokumentów wynika, że skarżąca jest osoba bezrobotną, która prowadzi pięcioosobowe gospodarstwo rodzinne. Dochód rodziny wynosi 1066 zł.
Okoliczność trudnej sytuacji materialnej nie jest kwestionowana przez referendarza sądowego, który właśnie z tego powodu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jeśli zatem sytuacja strony pozwala na przyjęcie, że nie jest ona w stanie opłacić kosztów sądowych, to -zdaniem Sądu -trudno przyjąć, że skarżąca mogłaby opłacić koszty pełnomocnika.
Trzeba bowiem zauważyć, że zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., póz. 1800) stawka minimalna za wynagrodzenie pełnomocnika z wybór w niniejszej sprawie wynosi przed sądem pierwszej instancji - 480 zł, zaś przed sądem drugiej instancji - minimalnie 240 zł. Jeśli więc strona nie może ponieść kosztów postępowania, to tym bardziej nie będzie mogła ponieść kosztów wynagrodzenia pełnomocnika
Z przedstawionych powodów, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 260 p.p.s.a.