Uzasadnienie
Zgodnie z art. 130 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 153 poz. 270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., Sąd umarza zawieszone postępowanie, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu.
Przedmiotowe postępowanie sądowe, zostało zawieszone postanowieniem z dnia 7 września 2016 roku (k. 243-245 akt sądowych), a zatem ponad 3 lata temu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., albowiem wskutek niewykonania przez skarżącego zarządzeń Sądu, nie można było ustalić pełnego kręgu stron i co za tym idzie, nie można było nadać sprawie dalszego biegu.
Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 153 poz. 270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., w wersji obowiązującej do 15.08.2015 roku, który w myśl art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 roku (Dz.U.2015 r.658) o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tej wersji znajduje w niniejszym postępowaniu sądowo administracyjnym zastosowanie, osoba która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Z powyższego wynika, że poza stroną skarżącą i organem, stronami niniejszego postępowania sądowo administracyjnego są właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości objętych scaleniem. Strony te w toku postępowania administracyjnego, o jego wszczęciu i o wydanych decyzjach były zawiadamiane w trybie w trybie art. 7 ust. 3 i art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów, tj. przez podanie do wiadomości poprzez odczytanie na zebraniu uczestników scalenia, a ponadto przez wywieszenie postanowienia i decyzji na okres 14 dni w lokalach urzędów gmin, na których terenie są położone scalane grunty, oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach wchodzących w obszar scalenia.
Z uwagi na treść przepisu wprowadzającego w/w ustawy nowelizacyjnej z 9 kwietnia 2015 roku (art. 2), w postępowaniu sądowo administracyjnym, strony te usiały zostać zawiadomione w trybie art. 65 p.p.s.a., tj. poprzez operatora pocztowego. Celem wyznaczenia rozprawy, konieczne było zatem posiadanie przez Sąd informacji co do kręgu stron postępowania administracyjnego oraz ich adresów. Tymczasem na podstawie akt administracyjnych nie dało się ustalić właścicieli (użytkowników wieczystych) i ich adresów, odnośnie jednej z działek objętych scaleniem tj. działki nr [...] obręb Z., Gmina N. (po doręczeniu postanowienia o zawieszeniu liczba ta wzrosła do kilkudziesięciu k.1614-1626, 1628-1652, 1657, 1702, 1703, 2098-2099). Z uwagi na powyższe, jeszcze przed zawieszeniem postępowania, Sąd podjął szereg działań zmierzających do ustalenia pełnego kręgu stron i ich adresów, a ponadto zobowiązywał organ, skarżącego oraz część uczestników do uzupełnienia w tym zakresie braków pod rygorem zawieszenia postępowania (k. 82, k. 112, k. 128, k. 144, k. 159, k. 182, k. 190, k. 205, k. 213, k. 224, k. 232).
Pomimo powyższych działań Sądu, nie udało się ustalić aktualnych właścicieli lub użytkowników wieczystych oraz ich adresów, działki nr [...] obręb Z., Gmina N.. Również po zawieszeniu postępowania, sąd podjął szereg działań mających na celu ustalenie pełnego kręgu stron i ich adresów (tom XI i XII akt sądowych). Działania te nie odniosły jednak skutku (ustalono jedynie część z kilkudziesięciu nieznanych uczestników k.1848-1849v). Podkreślić przy tym należy, że skarżący, został także pouczony przez Sąd o możliwości ustanowienia kuratora dla stron, których miejsce pobytu nie jest znane oraz o wymogach formalnych skuteczności takiego wniosku (k. 128 i 1953), a mimo stosownych pouczeń wniosku takiego skutecznie nie złożył.
Mając zatem na uwadze, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 stało się prawomocne, a w ciągu trzech lat od dnia jego wydania nie został zgłoszony wniosek o podjęcie postępowania, zachodzą podstawy do jego obligatoryjnego umorzenia, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 130 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.