Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z. M. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 grudnia 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 29 czerwca 2011 roku skargę Z. M. odrzucił.
Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód wynosi 822,66 zł i stanowi go świadczenie emerytalne w wysokości 761,71 zł i dodatek mieszkaniowy w wysokości 60,95 zł. Skarżąca nie dysponuje żadnym majątkiem. Nie posiada oszczędności, jak również przedmiotów wartościowych.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy Z. M. podniosła, iż jej sytuacja finansowa jest bardzo ciężka, dlatego nie jest w stanie uiścić opłaty sądowej bez uszczerbku dla koniecznego własnego utrzymania. Jedynym źródłem jej dochodu jest emerytura. Wydatki skarżącej na lekarstwa wynoszą około 250 zł. Wnioskodawczyni nie orientuje się w przepisach prawa, dlatego jest jej potrzebna pomoc do prowadzenia spraw w osobie adwokata.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów.
Przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz adwokata z urzędu.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie tego prawa we wnioskowanym zakresie.
W ocenie orzekającego skarżąca uwiarygodniła, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z. M. nie posiada żadnego majątku. Źródłem jej dochodu jest świadczenie emerytalne w wysokości 761,71 zł oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości 60,95 zł. Biorąc pod uwagę obecny poziom cen produktów i usług, środki finansowe, którymi dysponuje skarżąca wystarczają jedynie na pokrycie jej podstawowych potrzeb życiowych. Skarżąca nie ma zatem możliwości, aby z uzyskiwanych dochodów poczynić jakiekolwiek oszczędności. Mając powyższe na uwadze uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych w całości i ustanowienie na rzecz wnioskodawczyni kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).