Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 sierpnia 2011 roku zostało przyznane skarżącej Z. M. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2011 roku Nr [...] wyznaczył do niniejszej sprawy dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata P. K., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej Al. [...].
Wyznaczony pełnomocnik, działając w imieniu skarżącej, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 czerwca 2011 roku o odrzuceniu skargi Z. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 grudnia 2010 r.
W dniu 18 czerwca 2012 roku do tut. sądu wpłynął wniosek adwokata P. K. o przyznanie kosztów udzielonej skarżącej pomocy prawnej z urzędu. Pełnomocnik podał, że opinia w sprawie została przesłana do tut. sądu oraz do skarżącej w dniu 13 września 2011 roku.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami).
Stosownie do treści § 20 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Z brzmienia cytowanego unormowania wynika jednoznacznie, że złożenie takiego oświadczenia stanowi niezbędny wymóg warunkujący przyznanie kosztów, o które wnioskował pełnomocnik.
Z treści pisma procesowego z dnia 13 czerwca 2012 roku wynika, że zgłaszając wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu adwokat P. K. nie złożył oświadczenia, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały zapłacone.
Należy podnieść, że brak było podstaw do wezwania adwokata do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem dyspozycja tego przepisu odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 1998 roku sygn. akt II CKN 687/98 niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku. Oświadczenie, będąc nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, a zatem zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 z późniejszymi zmianami).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).