Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. decyzją z 29.10.2014 r., na podstawie art. 54 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (jt. z 2013 r. - Dz. U. poz. 1409 ze zm.) zgłosił sprzeciw w sprawie zakończenia budowy i zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego wybudowanego w G. przy ul. [...], na działce nr ew. [...].
W uzasadnieniu organ podał, że prowadząc postępowanie naprawcze w sprawie odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce w G., nr ew. gr. [...], Kierownik Urzędu Rejonowego w O. decyzją nr [...] z 7.01.1998 r. przyjął inwentaryzację przedmiotowego obiektu przedłożoną przez inwestora M.S.. W decyzji tej nałożono na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku.
W ocenie organu, pomimo, że art. 55 ustawy Prawo budowlane w aktualnym brzmieniu nie obliguje uzyskania pozwolenia na użytkowanie dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, wiążąca jest decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z 07.01.1998 r. i obowiązujące tym czasie brzmienie art. 55 ust. 1 pkt. 1 ustawy stanowiący, iż "uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest wymagane, jeśli właściwy organ nałożył taki obowiązek".
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z 3.03.2015 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 54 ustawy Prawo budowlane, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ II instancji podał, że przepisy ustawy Prawo budowlane nie nakładają na inwestora M.S. obowiązku uzyskania decyzji pozwolenia na użytkowanie. Niemniej jednak w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z 7.01.1998 r., znak: [...] W/w decyzja została wydana w wyniku przeprowadzenia postępowania naprawczego prowadzonego w stosunku do budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości G., w trakcie którego realizacji dokonano odstępstw od projektu budowlanego oraz od warunków określonych w decyzji pozwolenia na budowę. W/w decyzją na inwestora został nałożony obowiązek uzyskania decyzji pozwolenia na użytkowanie.
M.S. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. domagając się jej uchylenia oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
W piśmie z 15.06.2015 r. skarżąca przedstawiła decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18.05.2015 r., znak: [...] w której organ stwierdził nieważność decyzji Wojewody K. z 9.02.1998 r., znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z 7.01.1998 r., znak: [...], z uwagi na rażące naruszenie prawa.
Na rozprawie w dniu 26.06.2015 r. skarżąca nie była w stanie odpowiedzieć na pytanie, czy ww. decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18.05.2015 r. jest ostateczna i prawomocna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wskazać należy, iż praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nasi). Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por.: postanowienia NSA z 11.03.2005 r., sygn. akt: l OZ 45/05 oraz z 7.06.2008 r., sygn. akt l OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym).
Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19.04.2006 r., sygn. akt I FSK 845/05).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 18.05.2015 r., znak: [...] stwierdził nieważność decyzji Wojewody K. z 9.02.1998 r., znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z 7.01.1998 r., znak: [...] z uwagi na rażące naruszenie prawa. Decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z 7.01.1998 r. ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawie, albowiem stanowiła ona podstawę wydania sprzeciwu wobec zgłoszenia zakończenia budowy i zamiaru przystąpienia do użytkowania przez organ nadzoru. Sąd nie posiada jednak wiedzy, czy orzeczenie to jest ostateczne. Uzasadnia to zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu stwierdzenia, że ww. decyzja jest ostateczna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego przepisu orzeczono jak w sentencji.