Uzasadnienie
Decyzją z dnia 2 sierpnia 2021 r. znak: AU-01-1.6740.1.512.2021.ERM Prezydent Miasta Krakowa zatwierdził projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno- budowlany i udzielił inwestorom - M. W. i B. W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem wbudowanym, z wewnętrznymi instalacjami wod. – kan., co., went., mechanicznej, energią elektryczną wraz z przebudową kolidującej infrastruktury technicznej (wody, gazu, energii elektrycznej), na dz. nr [...] obr. [...] w K., przy ul. P. Wnioskiem z dnia 14 stycznia 2025 r. M. U. zwróciła się do Prezydenta Miasta Krakowa o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta Krakwa z dnia 2 sierpnia 2021 r., podnosząc, że od dnia wydania tej decyzji minęły 3 lata, a roboty nie zostały rozpoczęte.
Postanowieniem z dnia 5 marca 2025 r., znak: AU-01-2.6740.1.11.2025.AFA, na podstawie art. 61a k.p.a. w związku z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 725 z późn. zm., dalej P.b.) Prezydent Miasta Krakowa odmówił wszczęcia postępowania z wniosku M. U. o wygaśnięcie decyzji o pozwoleniu na budowę.
Organ wskazał, że zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Zgodnie zaś z poglądem orzecznictwa, strony w postępowaniu którego przedmiotem jest stwierdzenie wygaśnięcia decyzji pozwolenia na budowę ustalane są w oparciu o art. 28 k.p.a, zgodnie z którym, stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, (wyrok NSA z dnia 20.10.2011 r., sygn.: II OSK 1479/10). Z uwagi na fakt, iż przedmiotem postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę jest wyeliminowanie takiej decyzji z obrotu prawnego, przymiot strony w tym postępowaniu jak również interes prawny w zainicjowaniu takiego postępowania, oceniany jest z punktu widzenia interesu prawnego w pozbawieniu mocy prawnej decyzji o pozwoleniu na budowę (wyrok WSA w Krakowie dnia 7 lipca 2016 r., II SA/Kr 584/16).
Organ podkreślił, że pojęcie strony w postępowaniu administracyjnym, w rozumieniu art. 28 k.p.a. zależy od istnienia interesu prawnego, który musi być aktualny i obiektywnie sprawdzalny. Status strony wynika z przepisów prawa materialnego ustanawiających prawa i obowiązki, a nie z uznania danego podmiotu za stronę przez organ administracyjny prowadzący postępowanie. Interesem prawnym w postępowaniu o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę, legitymuje się co do zasady tylko inwestor, bowiem jedynie on posiada interes prawny, który wynika z dążenia do zachowania w obrocie prawnym przysługującego mu pozwolenia. Podmiot niebędący inwestorem nie ma, co do zasady, interesu prawnego w dążeniu do wyeliminowania z obrotu prawnego tej decyzji w trybie art. 37 ust. 1 Pr. bud. w związku z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Posiadać on może interes faktyczny, który z kolei nie daje uprawnień procesowych.
Wniosek (podanie, żądanie) takiej osoby może natomiast stanowić impuls do podjęcia przez właściwy organ działań z urzędu, jeżeli ów dojdzie do przekonania, że prawdopodobieństwo wystąpienia ustawowych przesłanek jest na tyle wysokie, że wymaga analizy i podjęcia czynności w ramach posiadanych kompetencji, w toku postępowania administracyjnego. Brak jest jednak podstaw prawnych do tego, aby osoba taka brała w nim udział, jako strona postępowania.
W doktrynie podkreśla się, że celem, a zarazem istotą przepisu art. 37 ust. 1 P.b. jest eliminowanie decyzji o pozwoleniu na budowę wyłącznie w interesie publicznym, a więc z przyczyn, dla których P.b. jako regulacja z zakresu prawa publicznego zostało wprowadzone do systemu prawa. Przepis ten w żadnym razie nie jest regulacją, która może być wykorzystywana do załatwiania sporów pomiędzy inwestorem i jego sąsiadami powstających w czasie realizacji inwestycji na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę (A. Kosicki w: Plucińska- Filipowicz Alicja (red.), Wierzbowski Marek (red.), Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany, Opublikowano: LEX/el. 2021).
W ocenie organu odwoławczego brak jest okoliczności stanowiących o posiadaniu przez wnioskodawczynię interesu prawnego do zainicjowania oraz udziału w postępowaniu w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę. Również wnioskodawczyni, będąca współwłaścicielem nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji, nie powołała się na jakikolwiek przepis prawa, na podstawie którego mogłaby skutecznie żądać czynności organu w przedstawionym zakresie.
W myśl art. 61 a § k.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Z uwagi na fakt, iż podanie w przedmiotowej sprawie zostało złożone przez podmiot, który nie posiada interesu prawnego uzasadniającego wszczęcie na jego wniosek postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji pozwolenia na budowę, a co za tym idzie, nie jest stroną w sprawie takiego postępowania, należało odmówić wszczęcia postępowania na wniosek M. U..
Jak podał organ, mając na uwadze podniesione we wniosku okoliczności, organ rozważy zasadność wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia przedmiotowej decyzji pozwolenia na budowę.
Na powyższe postanowienie M. U. wniosła zażalenie.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2026 r. znak: WI-I.7840.2.22.2025.JC, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 P.b Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i wyjaśnił, że instytucja stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę uregulowana w art. 37 Pr. bud. jest instytucją wyjątkową, a przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę muszą być traktowane ściśle.
Postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa zostało wydane na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 61 § 5 stosuje się odpowiednio. W ocenie organu odwoławczego zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa i w sposób wyczerpujący przedstawia w uzasadnieniu okoliczności i podstawy prawne podjętego rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Oznacza to, że tylko taki podmiot może być uznany za stronę, który wykaże, że przysługuje mu interes prawny w postępowaniu administracyjnym. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że o interesie prawnym określonego podmiotu w postępowaniu administracyjnym można mówić, jeśli w wyniku subsumcji stanu faktycznego do dyspozycji normy prawnej podmiot zostanie adresatem normy prawnej, a co za tym idzie wynik indywidualizacji i konkretyzacji normy prawa administracyjnego będzie miał bezpośredni wpływ na sferę praw i obowiązków danego podmiotu. Przymiot strony w postępowaniu administracyjnym ma więc osoba, której dotyczy bezpośrednio to postępowanie lub, w którym może być wydane orzeczenie godzące w jej prawem chronione interesy poprzez ograniczenie lub uniemożliwienie korzystania z przysługujących jej praw.
W niniejszej sprawie skarżąca wywodzi swój interes prawny z faktu, iż jest właścicielem działki sąsiadującej z inwestycją, na którą wpływ będzie miało prowadzenie robót budowlanych. Organ odwoławczy ustalił, że nieruchomość stanowiąca własność żalącej się to działka nr [...] obr[...] w K.. Nieruchomość ta z dwóch stron, od strony północnej i wschodniej, bezpośrednio graniczy z terenem inwestycji, który stanowi działkę nr [...] obr. [...] w K.. Odwołująca się nie była stroną postępowania w sprawie udzielenia ww. pozwolenia na budowę. Skoro działka wnioskującej się nie była zlokalizowana w obszarze oddziaływania inwestycji w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, to tym bardziej brak jest postaw prawnych, by uznać ją za stronę postępowania w sprawie wygaśnięcia pozwolenia na budowę tej inwestycji. Wniosek o wygaśnięcie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, pochodzący od podmiotu nieposiadającego przymiotu strony w sprawie, może stanowić podstawę do wszczęcia takiego postępowania z urzędu (jeśli organ I instancji administracji architektoniczno-budowlanej uzna podniesione we wniosku zarzuty za zasadne).
Na powyższe postanowienie M. U. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając postanowieniu naruszenie przepisów:
- - art. 28 ust. 2 P.b. poprzez jego niezastosowanie i nieprzyznanie skarżącej jako właścicielowi nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu przymiotu strony w postępowaniu o wygaśnięciu decyzji administracyjnej,
- - art. 28 k.p.a. poprzez jego niewłaściwą wykładnię polegającą na przyjęciu, że osoba będąca właścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu nie posiada interesu prawnego w rozumieniu tego przepisu w ramach postępowania o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę, w sytuacji gdy interes ten posiada, a jego podstawą są przepisy o uprawnieniach właściciela oraz zakresie prawa własności, w tym zakazie immisji,
- - art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i dokonanie ustaleń faktycznych bez przeprowadzenia postępowania dowodowego oraz oparcie orzeczenia o ustalenia dokonane w innych sprawach administracyjnych, w sytuacji, gdy organ powinien przeprowadzić własne postępowanie dowodowe,
- - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k. p. a. poprzez jego wadliwe zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia organu I j instancji pomimo tego, że powinno ono zostać uchylone.
Skarżąca podniosła, że przeprowadzenie poprawnego postępowania dowodowego doprowadziłoby do ustalenia, że nieruchomość skarżącej znajduje się w obszarze oddziaływania nieruchomości objętej wnioskiem o wygaśnięcie decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie bowiem z treścią art. 28 ust. 2 P.b. stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zdaniem skarżącej ww. przepis dotyczy wszystkich postępowań, których przedmiotem jest kwestia pozwolenia na budowę. Oznacza to, że znajdzie on zastosowanie zarówno w przypadku złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę jak i w ramach postępowania o wygaśnięcie pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Organ wskazał, że kwestia, czy działka skarżącej znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, przesądzona została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (wyrok z dnia 11 czerwca 2024 r., II SA/Kr 369/24), który potwierdził, że skarżąca nie legitymuje się przymiotem strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: P.p.s.a.), sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a.
W tak określonych ramach skarga okazała się bezzasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody Małopolskiego utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa o odmowie wszczęcia, na wniosek M. U. (obecnie skarżącej), postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 2 sierpnia 2021 r. o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno - budowlany, którą inwestorom - M. W. i B. W. udzielono pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem wbudowanym oraz instalacjami, przebudową infrastruktury technicznej na działce nr [...] obr. [...] w K., przy ul. P. Skarżąca swój interes prawny wywodzi z tego, że jest właścicielką działki sąsiadującej z terenem inwestycji, na którą – w jej ocenie – będzie miało wpływ prowadzenie robót budowlanych. Organ pierwszej instancji uznał, że podanie w przedmiotowej sprawie złożone zostało przez podmiot, który nie posiada interesu prawnego uzasadniającego wszczęcie na jego wniosek postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji pozwolenia na budowę, a także nie jest stroną w takiej sprawie. Organ odwoławczy zaakceptował to stanowisko.
Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2025 r. poz. 1691, dalej: k.p.a.), zgodnie z którym "Gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 61 § 5 stosuje się odpowiednio". Przywołana regulacja wskazuje na dwie przesłanki odmowy wszczęcia postępowania: pierwsza ma charakter podmiotowy (wniesienie podania przez osobę niebędącą stroną), a druga – przedmiotowy (inne uzasadnione przyczyny).
Opisaną powyżej przyczynę odmowy wszczęcia postępowania w kontrolowanej sprawie należy zakwalifikować jako przyczynę podmiotową. Organy uznały bowiem, że podanie wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną.
Warto w tym miejscu zwrócić uwagę, że w piśmiennictwie i orzecznictwie zwraca się uwagę na szczególne okoliczności umożliwiające odmowę wszczęcia postępowania z przyczyn podmiotowych, dostrzegając, że "odmowa wszczęcia postępowania z przyczyny podmiotowej na podstawie art. 61a § 1 może mieć miejsce jedynie w sytuacjach oczywistych, niewymagających analizy sprawy i przeprowadzenia dowodów. W innych przypadkach należy wszcząć postępowanie na żądanie osoby mieniącej się jego stroną zgodnie z art. 61 § 3, dopiero bowiem czynności podejmowane we wszczętym postępowaniu stwarzają możliwość do zweryfikowania tezy wnoszącego podanie co do posiadania przez niego interesu prawnego w sprawie, warunkującego przypisanie mu statusu strony postępowania (wyroki NSA: z 26.05.2022 r., II OSK 1727/19, LEX nr 3407002; z 14.02.2018 r., II OSK 970/16, LEX nr 2491654; z 29.11.2017 r., II OSK 337/17, LEX nr 2429359; z 23.11.2017 r., I OSK 135/16, LEX nr 2451257; z 3.02.2017 r., I OSK 821/15, LEX nr 2299225).
W razie negatywnego wyniku czynności dowodowych zmierzających do zbadania statusu osoby wnoszącej podanie jako strony postępowania organ administracji publicznej powinien zakończyć te czynności procesowe decyzją o umorzeniu postępowania. Trudno bowiem przyjąć, że po przeprowadzeniu postępowania dowodowego na podstawie art. 7 i 77 § 1 organ miałby odmawiać wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1" (M. Romańska [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. III, red. H. Knysiak-Sudyka, Warszawa 2023, art. 61a).
W okolicznościach niniejszej sprawy żądanie wszczęcia dotyczyło postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę na podstawie art. 37 ust. 1 P.b. Stanowi on, że decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata.
W orzecznictwie słusznie dostrzega się i podkreśla, że przedmiot postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę jest odmienny od przedmiotu postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, w którym krąg stron reguluje art. 28 ust. 2 P.b. Przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę nie jest ocena dokumentacji projektowej i ujętego w nim zamierzenia inwestycyjnego, ale ocena, ze względu na normę określającą moc obowiązującą pozwolenia na budowę w czasie, czy udzielone wcześniej pozwolenie na budowę obowiązuje. W tym przypadku przymiot strony ustala się na podstawie art. 28 k.p.a., który stanowi, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Jak słuszne stwierdził NSA w wyroku z 20 października 2011 r., II OSK 1479/10, dla wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest istotne, czy określony podmiot znajduje się w obszarze oddziaływania, lecz znaczenie ma kwestia, czy domagający się dopuszczenia do udziału w takiej sprawie podmiot ma interes prawny w jej rozstrzygnięciu.
W orzecznictwie często powtarzany jest passus, zgodnie z którym "interes prawny" w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalenie przepisu prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danego podmiotu. Przymiot strony w postępowaniu administracyjnym ma więc osoba, której dotyczy bezpośrednio to postępowanie lub w którym może być wydane orzeczenie godzące w jej prawem chronione interesy poprzez ograniczenie lub uniemożliwienie korzystania z przysługujących jej praw. O tym, czy interes prawny będący treścią żądania określonego podmiotu ma charakter prawny, decyduje treść obowiązujących w zakresie przedmiotu żądania przepisów prawa materialnego.
Przenosząc powyższe na okoliczności sprawy stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę trzeba przyjąć, że interesem prawnym w sprawie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę dysponuje co do zasady inwestor, któremu udzielono pozwolenia na budowę. To bowiem bezpośrednio jego prawa do realizacji inwestycji dotyczy sprawa wygaśnięcia pozwolenia na budowę. Jego interes prawny wiąże się z kwestią zachowania w obrocie prawnym udzielonego mu pozwolenia (por. wyrok WSA w Gliwicach dnia 6 października 2022 r., II SA/Gl 742/22, LEX nr 3432246). W przypadku właścicieli nieruchomości sąsiednich tak opisany interes prawny w postępowaniu w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia nie występuje. Ich sytuację prawną w szeroko rozumianych sprawach budowlanych można wytłumaczyć za pomocą pojęcia prawa refleksowego, które jest swoistą odmianą interesu prawnego. Koncepcja prawa refleksowego pozwala odróżnić interes "głównej" strony postępowania, którą jest inwestor, właściciel lub zarządca nieruchomości/obiektu budowlanego, od interesu prawnego innych podmiotów, których sprawa dotyczy niejako tylko pośrednio, "refleksowo" wobec podejmowanych lub planowanych działań głównej strony postępowania.
Nie ulega wątpliwości, że w sprawach budowlanych konieczne jest uwzględnienie ochrony stron refleksowych, w szczególności wtedy, gdy przedmiotem postępowania jest wykonywanie robót budowlanych mogących wpływać na ich sytuację prawną przez ograniczenie ich prawa zabudowy (vide: art. 28 ust. 2 P.b.). W przypadku postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę taka sytuacja nie występuje, bowiem przedmiot sprawy obejmuje wyłącznie ustalenie, czy udzielone wcześniej pozwolenie na budowę obowiązuje, czy też nie, co nie ma bezpośredniego związku z sytuacją prawną właścicieli nieruchomości sąsiednich.
Powyższe oznacza, że prawidłowe było stanowisko organów, które odmówiły wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia ww. pozwolenia na budowę na wniosek M. U., rozważając jej interes w ujęciu właściwym dla strony refleksowej.
Tylko na marginesie Sąd wskazuje, że z urzędu posiadał wiedzę o prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 czerwca 2024 r. II SA/Kr 369/24, oddalającym skargę M. U. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 28 grudnia 2023 r. znak WI-I.7840.2.30.2023.MA o odmowie uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę – po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją 2 sierpnia 2021 r., AU-01.-.6740.1.512.2019.ERM (k. 14 akt adm.), z której wynika, że we wznowionym postępowaniu uznano, iż skarżącej nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Jednak wobec powyższych wywodów co do interesu prawnego w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę rozstrzygnięcie co do statusu skarżącej w sprawie pozwolenia na budowę nie miało istotnego znaczenia w sprawie.
Dla dopuszczalności wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. istotne było ustalenie, tylko na podstawie samego wniosku, że skarżąca – jako potencjalna strona refleksowa – nie miała interesu prawnego w postępowaniu w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę, a tym samym nie mogła skutecznie żądać jego wszczęcia.
W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie wyjaśniły istotne dla sprawy okoliczności i nie dopuściły się naruszenia art. 61a § 1 k.p.a., a ponadto przepisów procesowych przywołanych w skardze, w tym art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Wyjaśniono wszystkie okoliczności, które uzasadniały odmowę wszczęcia postępowania. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.