Uzasadnienie
W skardze wniesionej na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki skarżący J.C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
We wniosku tym podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji, skutkujące koniecznością rozbiórki części obiektu budowlanego tj. "jaskółki" w połaci dachowej oraz obwodowo 40 cm okapu, spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż wykonanie tego nakazu doprowadzi do zniszczenia użytych przy prowadzonych robotach budowlanych materiałów budowlanych. Skrócenie natomiast obwodowo okapu oznaczałoby w pierwszej kolejności usunięcie obwodowo na całym dachu rynien, w następnej kolejności usunięcie z całej powierzchni dachu blachodachówki, a następnie usunięcie folii, odbicie na całej szerokości obwodowo boazerii i wreszcie skrócenie krokwi. Wszystkie te prace w prosty sposób oznaczają, że w rzeczywistości wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje rozbiórkę w całości dachu budynku, którego remont został wykonany zgodnie z prawem.
Dodatkowo skarżący podniósł, że istnieją podstawy do przyznania wiarygodności podnoszonym przez niego zarzutom w zakresie wadliwości zaskarżonego aktu. To wszystko powoduje, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła w ocenie skarżącego znaczna szkodę po jego stronie. W związku z tym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest w pełni zasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. Powołany przepis zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/04). Nie jest zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności.
W ocenie Sądu przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostały w niniejszej sprawie spełnione. Zasadnicze znaczenie ma tutaj okoliczność, że zaskarżona decyzja nakłada obowiązek wykonania nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego, a ewentualne przywrócenie stanu poprzedniego z reguły w takim przypadku łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co nie wymaga szczegółowego uzasadnienia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 516/10, LEX nr 663578).
Ponadto zaznaczyć należy, że Sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi, czy też zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie bowiem podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.