Uzasadnienie
S.M. wniósł w dniu [...] r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, nadając ją listem poleconym w Urzędzie Pocztowym P., na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] r., znak: [...].
Decyzją tą Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. [...] r., znak: [...], nakazującą mu, na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym z 1994 r.), dokonanie rozbiórki [...] garaży konstrukcji metalowej, wybudowanych samowolnie na działce nr [...] położonej przy ul....P..
Zarządzeniem z dnia [...]r. rozprawa w tej sprawie została wyznaczona na dzień [...] r.
Po wywołaniu sprawy w dniu [...] r. skarżący S.M. nie stawił się, odczytano relację urzędu pocztowego, że: "adresat zmarł".
W związku z tym, postanowieniem z [...] r., sygn. akt: II SA/Kr 2019/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe.
Z uwagi na wskazanie następców prawnych zmarłego S.M. w piśmie z dnia [...] r., Sąd postanowieniem z [...] r., sygn. akt: II SA/Kr 2019/02, podjął uprzednio zawieszone postępowanie sądowe.
Zarządzeniem z dnia [...] r. został wyznaczony w tej sprawie termin rozprawy z udziałem następców prawnych zmarłego skarżącego.
Obecne na rozprawie, wyznaczonej na dzień [...] r., skarżące: K. M. i M. M. oświadczyły zgodnie, że uważają, że garaże powinny zostać rozebrane i dlatego cofają skargę.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi sytuacja, o której mowa w art. 60 zdanie drugie w/w ustawy. Ustalenia organów orzekających w niniejszej sprawie nie budzą wątpliwości. W świetle regulacji ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym z 1994 r.), realizacja tego rodzaju obiektów budowlanych jak garaże typu "blaszak" wymagają uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponieważ od dnia zakończenia budowy upłynęło 50 lat, to zgodnie z art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r. nie można nakazać rozbiórki obiektu budowlanego, o której mowa w art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. jeżeli jednocześnie jego istnienie nie narusza przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na właścicielu wówczas spoczywa obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Skoro decyzji takiej właściciel nie uzyskał, gdyż istnienie przedmiotowych garaży na działce naruszałoby przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w tym ustalenia obowiązującego wówczas miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to w myśl art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. przepis art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. stosuje się odpowiednio. Organy nadzoru budowlanego władne zatem były na podstawie art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. orzec o nakazie ich rozbiórki.
Zaskarżona decyzja nie jest zatem obarczona kwalifikowaną wadą skutkującą stwierdzeniem jej nieważności, a cofnięcie skargi na tą decyzję przez skarżące: K.M i M.M.
w żadnej mierze nie zmierza do obejścia prawa. Jest więc dopuszczalne.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak sentencji postanowienia.