Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].12.1999r., wydaną na podstawie art. 48 i art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz.414/ oraz art.104 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nakazał K. i R. H. rozbiórkę samowolnie wybudowanych fundamentów oraz ścian murowanych z przeznaczeniem na budynek garażowy, zlokalizowanych na terenie posesji w R. przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że K. i R. H. w 1999r wykonali przy południowej i zachodniej granicy działki [...] ławy fundamentowe. Na ławach tych od strony zachodniej wykonano mur z [...] warstw pustaków, a od strony południowej mur z [...] warstw pustaków. Inwestorzy prace te wykonali bez pozwolenia na budowę.
W czasie oględzin oświadczyli, że nie będą kończyć budynku, a wykonane ściany wykorzystają jako ogrodzenie.
W myśl art. 28 i 29 prawa budowlanego na powyższe prace było wymagane pozwolenie na budowę.
Zgodnie z treścią art. 48 prawa budowlanego właściwy organ nadzoru budowlanego nakazuje w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.
Organ administracji obowiązany był zatem wypełnić dyspozycję tego przepisu i orzec rozbiórkę obiektu.
W odwołaniu od tej decyzji R. H. podtrzymał stanowisko, iż wykonane ściany wykorzysta jako ogrodzenie między posesjami, na co nie jest wymagane zgłoszenie.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2000r znak: [...], na podstawie art.138 § 1 pkt 1 kpa, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Stan faktyczny, w oparciu o protokół oględzin z dnia [...].10.1999r, został przez organ prawidłowo ustalony, stąd zasadnie zastosowano przepis art. 48 prawa budowlanego.
Propozycja pozostawienia ścian budynku w granicach działki jako ogrodzenia bocznego stanowi próbę obejścia prawa. Układ konstrukcyjny rozpoczętej budowy, jak i jej parametry oraz użyty materiał świadczą, że przystąpiono do budowy budynku a nie ogrodzenia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę decyzję R. H. zarzucił, że jest ona krzywdząca, a jej wykonanie spowoduje duże szkody moralne i materialne. Podał, że posiada decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 14.05.1999r dotyczącą przedmiotowego obiektu.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna podtrzymała stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 28 listopada 2000r sygn. II SA/Kr 1167/00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie odrzucił skargę R. H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].01.2000r.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił należnego od skargi wpisu sądowego.
We wniosku z dnia 25.01.2001 r. R. H. wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym postanowieniem, podnosząc, że wpis sądowy należny od skargi został uiszczony w terminie.
Sąd zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 273 § 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W myśl art. 281 ustawy na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy.
Zgodnie z art. 277 omawianej ustawy skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.
Jak wynika z akt sądowych, wpis od skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].01.2000r w przedmiocie nakazania rozbiórki samowolnie wzniesionych części obiektu budowlanego, został uiszczony w terminie, a kwit opłaty został omyłkowo dołączony do sprawy toczącej się do sygn. II SA/Kr 493/00. Skarga o wznowienie została złożona w terminie.
Wobec powyższego Sąd stwierdził, że skarga o wznowienie była dopuszczalna i mógł rozpoznać sprawę.
Stan faktyczny ustalony przez organ nie jest kwestionowany. Zgodnie z treścią art.28 prawa budowlanego z 1994r roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art.
- 30. Zwolnieniami wynikającymi z tych przepisów nie jest objęta budowa budynku garażowego.
Zgodnie z treścią art. 48 prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Działania inwestorów wyczerpały znamiona tego przepisu, gdyż wznieśli oni obiekt budowlany bez wymaganego pozwolenia na budowę. Dlatego też obowiązkiem organu było orzeczenie o nakazaniu rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu.
Samowolnego działania inwestorów nie wyłącza fakt posiadania przez nich decyzji wzizt. Na podstawie takiej decyzji nie można było rozpocząć robót budowlanych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 282 § 2 p.s.a oraz art. 151 p.s.a. orzeczono jak w sentencji.