Uzasadnienie
W piśmie z 18 kwietnia 2023 r. K. N. i T. N. (dalej: skarżący) oświadczyli, że – jako wnioskodawcy postępowania o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1463/11 – cofają wniosek o wznowienie postępowania i wnoszą o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżący skutecznie cofnęli skargę. Sąd nie dostrzegł bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje obejścia przepisów prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 i art. 276 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe. W związku z faktem, że postępowanie było zawieszone, zaś zgodnie z art. 127 § 3 P.p.s.a. podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, konieczne było podjęcie zawieszonego postępowania, aby następnie móc umorzyć to postępowanie.
O zwrocie wpisu uiszczonego przez skarżących w wysokości 100 zł (k. 26 akt sądowych) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
O zwrocie skarżącym kwoty 81,18 zł tytułem pozostałości zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków – wypisów z notarialnych aktów poświadczenia dziedziczenia – orzeczono na podstawie art. 225 in fine P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Na podstawie postanowienia z 4 maja 2021 r. określono wysokość przedmiotowej zaliczki na kwotę 110,70 zł, natomiast postanowieniami z 14 lipca i 30 lipca 2021 r. Sąd przyznał notariuszom zwrot kosztów w łącznej wysokości 29,52 zł. Pozostałość zaliczki wynosi zatem 81,18 zł.