Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Przedmiotem skargi jest postanowienie o zleceniu osobie trzeciej wykonania obowiązku określonego w kierowanym do S. K. tytule wykonawczym z dnia 22 lipca 2013 r. Obowiązek ten miał polegać na sprawdzeniu stanu technicznego budynku w zakresie: instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, przewodów kominowych, przydatności do użytkowania budynku, estetyki budynku i otoczenia, instalacji elektrycznej oraz przedłożeniu stosownych protokołów i ekspertyzy stanu technicznego budynku. Zaskarżonym postanowieniem zobowiązano jednocześnie skarżącą do wpłacenia kwoty 1500 zł. tytułem zaliczki na poczet kosztów wykonania zastępczego, szacując całkowite koszty na kwotę ok. 2500 zł.
Uzasadniając zarówno skargę jak i w/w wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia skarżąca podała, że znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej i rodzinnej, samotnie wychowuje troje dzieci, utrzymuje się tylko z renty rodzinnej, a przedmiotowy lokal zajmuje, bo nie ma innej możliwości. Podała też skarżąca, że egzekucją objęto wcześniej nałożoną na nią grzywnę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wskazać należy, że każdy akt administracyjny zobowiązujący do wykonania obowiązku pociąga za sobą dolegliwość, nie jest to jednak sytuacja, która sama w sobie stanowi uzasadnienie dla zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Postanowienie o zastępczym wykonaniu jest aktem wydawanym na etapie postępowania egzekucyjnego. Akt ten nie kreuje obowiązku, bo ten już istnieje. Wykonanie tego aktu zasadniczo polega na zleceniu realizacji obowiązku objętego tytułem wykonawczym osobie trzeciej, ale z żądania skarżącej wnioskować należy, że nie o ten aspekt skarżonego aktu jej chodzi. Jako zagrożenie realną szkodą skarżąca postrzega wyegzekwowanie zaliczki orzeczonej skarżonym postanowieniem w kwocie 1500 zł. W sytuacji, w jakiej znajduje się skarżąca, ocenę tę należy podzielić. Pod pojęciami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy bowiem rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W skrajnie niekorzystnym stanie finansowym jakikolwiek dalszy ubytek szkodę, o jakiej mowa w przywołanym przepisie, stanowi.
Zastrzec jedynie należy, że powyższa ocena odnosi się jedynie do przesłanek udzielenia tymczasowej ochrony, a nie do oceny zgodności z prawem skarżonego aktu. Ta kwestia zostanie rozstrzygnięta w orzeczeniu kończącym postępowanie.