Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 7 października 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 640/15, oddalił skargę J. R. i J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 marca 2015 r. znak [...], w przedmiocie odmowy wydania nakazu zamurowania otworów.
W dniu 19 października 2015 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżących r. pr. G. P. o sporządzenie uzasadnienie wyroku.
W dniu 16 listopada 2015 r. ekspediowano wyrok wraz z uzasadnieniem na adres pełnomocnika skarżących.
Powyższa przesyłka, wobec niemożności jej doręczenia adresatowi została w dniu 20.11.2015 r. pozostawiona przez listonosza na okres 14 dni w Urzędzie Pocztowym. Z pieczęci odciśniętej na pierwszej stronie koperty zawierającej wyrok wraz z uzasadnieniem oraz naniesionego tam zapisku listonosza wynika, że korespondencja ta była powtórnie awizowana w dniu 30.11.2015 r. Natomiast w dniu 08.12.2015 r. - przesyłka została zwrócona do nadawcy, ze względu na niepodjęcie jej w terminie przez adresata.
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. stwierdzono prawomocność wyroku z dnia 7 października 2015 r. z dniem 6 stycznia 2016 r.
W dniu 21 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz ze skarga kasacyjną. W uzasadnieniu wskazał, iż przesyłka zawierająca wyrok wraz z uzasadnieniem, nigdy do niego nie dotarła. W okresie listopada – grudzień 2015 r. kancelaria funkcjonowała normalnie. Nie było żadnych przerw związanych z urlopami czy chorobami. Korespondencja kancelarii była odbierana i wysyłana na bieżąco. Do wniosku dołączono oświadczenie adw. A. B., że nie otrzymał on przedmiotowej przesyłki.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U 2012.270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.
Art. 67 § 5 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.
Stosownie natomiast do treści art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z treścią § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 3 i § 4).
W niniejszej sprawie jak wynika z adnotacji poczty pełnomocnik skarżącego był nieobecny pod wskazanym adresem i nie odebrał w terminie adresowanej do niego przesyłki z sądu.
W związku z powyższym na zasadzie art. 73 p.p.s.a. należało przyjąć, iż przedmiotowa przesyłka została doręczona w dniu 4 grudnia 2015 r.
Zgodnie z art. 86 § 1 zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09).
Zdaniem Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę, pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił w żaden sposób swojego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W ocenie Sądu okoliczności podane przez pełnomocnika skarżących jako usprawiedliwiające brak winy nie mogą być za takie uznane. Pełnomocnik wskazał jedynie, iż przedmiotowa przesyłka nie dotarła do niego, a w okresie listopada – grudzień 2015 r. kancelaria funkcjonowała normalnie. Nie było żadnych przerw związanych z urlopami czy chorobami. Korespondencja kancelarii była odbierana i wysyłana na bieżąco.
Sąd zwraca uwagę, że pełnomocnik skarżących jest radcą prawnym, a więc profesjonalistą i powinien wiedzieć, iż to na nim ciążył obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn uchybienia terminowi. Mógł on np. zwrócić się do Poczty Polskiej w celu zareklamowania doręczenia przesyłki. Ponadto Sąd zauważa, iż pełnomocnik nie wykazał, żadnej aktywność od dnia 13 października 2015 r. do 13 kwietnia 2016 r. a więc, aż przez pół roku, a jako profesjonalista powinien dołożyć należytej staranności w działaniu w imieniu swych mocodawców i monitorować prowadzoną sprawę.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. nie uwzględnił niniejszego wniosku o przywrócenie terminu.