Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr [...] z dnia [...] września 2012 r. znak: [...] umorzył postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...]. Decyzja ta została doręczona W.M. dnia 21 września 2012 r. (k. [...] akt adm.).
W dniu 23 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) W.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję WINB w K. W skardze zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, twierdząc, że nie otrzymała osobiście zaskarżonej decyzji i dlatego nie mogła złożyć skargi w terminie. Skarżąca podała, że od 2004 roku pozostaje w stałym leczeniu kardiologicznym po przebytej operacji zastawki, a od 5 grudnia 2005 r. jest osobą niepełnosprawną wymagającą opieki lub pomocy innej osoby. Dlatego też skarżąca pozostaje pod opieką swojej siostry M.P.
Ponadto skarżąca podała, że w okresie od 8 do 14 września 2012 r. przebywała w Szpitalu Powiatowym w W., a wszelkie pisma procesowe odbierała siostra skarżącej, która nie poinformowała skarżącej o otrzymanej decyzji WINB w K. Skarżąca wskazała też, że o wydaniu zaskarżonej decyzji dowidziała się dzień przed wniesieniem przedmiotowej skargi. Zdaniem skarżącej te okoliczności przemawiają za brakiem winy w uchybieniu terminu i uzasadniają przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest zasadny i podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy". (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07 - orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wskazano w przytoczonym wyżej orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego ani wiek ani stan zdrowia same w sobie nie wykluczają istnienia winy skarżącej w uchybieniu terminu. Istotnym jest też, że od strony dbającej należycie o swoje interesy w toczącym się postępowaniu zasadnym jest wymaganie dołożenia wszelkich starań w celu dochowania terminu (NSA w cytowanym wyroku mówi wręcz o "użyciu największego w danych warunkach wysiłku"). Ponadto skarżąca sama wniosła odwołanie od decyzji wydanej przez organ I instancji, a więc niewątpliwie była świadoma tego, że jest stroną postępowania administracyjnego prowadzonego przez WINB w K. i mogą być do niej kierowane pisma procesowe. Taką świadomość miała również siostra skarżącej, M.P.,, która też była stroną tego postępowania. Zauważyć trzeba też, że doręczenie decyzji organu odwoławczego miało miejsce już po powrocie skarżącej ze szpitala.
Dlatego też Sąd uznał, że w zaistniałych okolicznościach można przypisać skarżącej winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, ponieważ zarówno sama skarżąca, jak i jej siostra były świadome tego, że są stronami toczącego się postępowania administracyjnego. Doręczenie decyzji WINB w K. było prawidłowe, ponieważ zostało dokonane do rąk siostry skarżącej, która jako dorosły domownik skarżącej podjęła się oddania przesyłki adresatowi. Zatem w ocenie Sądu skarżąca była w stanie wnieść skargę w terminie, chociażby korzystając z pomocy siostry. Podkreślić trzeba, że skoro siostra regularnie pomaga skarżącej oraz jako strona była zaznajomiona z toczącym się postępowaniem administracyjnym, skorzystanie z takiej pomocy nie powinno nastręczać skarżącej dużych trudności, a tym bardziej nie można mówić w takim przypadku o "użyciu największego w danych warunkach wysiłku", jakiego wymaga NSA dla dochowania terminu.
Skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że po odebraniu decyzji WINB, które nastąpiło tydzień po powrocie skarżącej ze szpitala, miały miejsce takie okoliczności, które w sposób obiektywny uniemożliwiły skarżącej wniesienie skargi w terminie. Za taką okoliczność nie może być uznany brak poinformowania skarżącej przez siostrę o odebraniu decyzji, zwłaszcza, że siostra od dłuższego czasu sprawuje opiekę nad skarżącą i sama również byłą stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego.
W związku z powyższym Sąd uznał, że nie zachodziły podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie wyjątkowej instytucji, jaką jest przywrócenie uchybionego terminu. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ppsa.