Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2015 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącym Krystynie i M. B. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2015 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżących pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata B. M..
W dniu 14 września 2015 r. adwokat z urzędu upoważnił adwokata P. P. do zastępstwa w sprawie skargi [...] i M. B. przed WSA w Krakowie.
W skardze kasacyjnej od wyroku WSA z dnia 8 października 2015 r. pełnomocnik substytucyjny wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzeni skargi kasacyjnej, które to wynagrodzenie nie zostało uiszczone ani w całości, ani w części.
Wniosek ten został powtórzony w piśmie z dnia 16 maja 2018 r., w którym pełnomocnik wnosi o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną w postepowaniu przez WSA w Krakowie oraz w postępowaniu kasacyjnym przed NSA w Warszawie, które to wynagrodzenie nie zostało pokryte ani w całości, ani w części.
Co do wniosku o zasądzenie wynagrodzenia z pomoc prawną w postępowaniu przed WSA w Krakowie, jest on bezzasadny. Postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. Referendarz sądowy przyznał wynagrodzenie na rzecz pełnomocnika z urzędu w postępowaniu przed sądem I instancji. Przedstawiona w tym przedmiocie faktura w dniu 25 kwietnia została skierowana do działu księgowości celem realizacji.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust.1 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 163, poz. 1348), należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.