Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 657/14 oddalił skargę A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi. Odpis powyższego orzeczenia został doręczony A. K. w dniu 17 października 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-66 akt sądowych).
Pismem z dnia 25 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego) A. K. wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 września 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o ustanowionym przez ustawodawcę przymusie adwokacko-radcowskim we wniesieniu skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, sporządził i podpisał przedmiotową skargę kasacyjną osobiście, nie posiadając przy tym stosownych uprawnień o których stanowi art. 175 § 1-3 P.p.s.a.
Własnoręcznie sporządzona skarga kasacyjna przez podmiot nie mający kwalifikacji o których stanowi art. 175 §1-3 P.p.s.a nie może być przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez NSA. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. (postanowienie NSA z 18.10.2004 r. FZ 308/04 niepubl., akceptowane przez B. Dautera w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009 s. 490, s. 509; postanowienie WSA w Warszawie z 6.7.2004 r. I SA 1556/02, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 482).
Wobec powyższego, skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, Sąd odrzucił na podstawie art. 178 P.p.s.a.