Uzasadnienie
W. K. reprezentowany przez pełnomocnika r.pr. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym, oraz nadesłanie 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Ponadto zarządzeniem z dnia 5 lipca 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego
- • % zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Niniejsze zarządzenia zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 lipca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-19 akt sądowych). Do chwili obecnej wskazany brak fiskalny skargi oraz braki formalne nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. póz. 1302, ze zm.) -zwanej dalej: "P.p.s.a," sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do brzmienia art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższego wynika, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga m.in.
Sygn. akt II SA/Kr 662/19 uiszczenia stosownej opłaty. Jeśli strona skarżąca nie uiści wpisu od skargi, wówczas jest zobowiązana to uczynić na wezwanie przewodniczącego, w wyznaczonym przez niego terminie. W razie nie wykonania wezwania przez stronę skarżącą, skarga zostanie odrzucona przez sąd.
Ponadto dodać należy, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w art. 57 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do postanowień art. 37 ust. 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 P.p.s.a., sąd jest uprawniony do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych - w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpisy zarządzeń o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącemu w jednej przesyłce w dniu 11 lipca 2019 r. Oznacza to zatem, że siedmiodniowy termin do wykonania powyższych wezwań, rozpoczął swój bieg od dnia 12 lipca 2019 r., a upływał w dniu 18 lipca 2019 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych ani tez braków fiskalnych skargi.
Skoro w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie wykonała ww. wezwań, to skargę należało odrzucić. O powyższym, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.