Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi B.C. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 kwietnia 2016 r., znak [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Skarżąca domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla osób trzecich i samej skarżącej. Zdaniem B.C. w przypadku późniejszej zmiany zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji odwrócenie skutków decyzji o pozwoleniu na użytkowanie będzie niezmiernie trudne i spowoduje stan niepewności zarówno dla inwestora, jak i innych stron postępowania, a może się również wiązać z powstaniem szkód materialnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol.: Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zgodnie z ugruntowaną już linia orzecznictwa do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639).
Co równie istotne, okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., muszą być wykazane w sposób realny, a nie na zasadzie przypuszczenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 marca 2012r., sygn. akt I OZ 204/12, Lex Omega nr 1145157).
Wobec powyższego uznać należy, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia takich argumentów, a w pewnych sytuacjach – również poparcie ich stosownymi dokumentami – które uprawdopodobnią wystąpienie przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji czy postanowienia. Uprawdopodobnienie oznacza stopień pewności niższy od udowodnienia, jednakże nie może być rozumiane jako wskazanie jakiegokolwiek, potencjalnego i teoretycznego prawdopodobieństwa wystąpienia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powinien wskazać na takie okoliczności sprawy, które wskazują, że takie prawdopodobieństwo jest znaczne.
W niniejszej sprawie nie można przyjąć, by skarżąca uprawdopodobniła zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie jej wniosku w znacznej mierze stanowi powołanie treści art. 61 § 3 p.p.s.a., ale brak w nim precyzyjnego umotywowania, na czym dokładnie miałaby polegać znaczna szkoda albo skutki, trudne do odwrócenia, podobnie jak nie zostało sprecyzowane, z czym miałyby wiązać się szkody materialne. Dodatkowo wypada zauważyć, że o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). Kwestia niedogodności dla nieruchomości sąsiedniej ze strony inwestora realizującego określone zamierzenie budowlane, o ile nie wykracza ponad przeciętną miarę, nie może być uznana za którekolwiek z niebezpieczeństw z art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1391/14, Lex Omega nr 1624487).
Przy każdej inwestycji, również realizowanej na podstawie projektu zamiennego, zatwierdzonego przez organ nadzoru budowlanego właściciele nieruchomości sąsiednich mogą być narażeni na pewne niedogodności, związane tak z budową, jak i późniejszym funkcjonowaniem obiektu budowlanego. Jednak aby przyjąć, że niedogodności te mogą wiązać się ze szkodami materialnymi albo będą przekraczać zwykłe skutki realizacji inwestycji, której projekt zatwierdzono, nie wystarczają same ogólnikowe twierdzenia skarżącej.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.