Uzasadnienie
W dniu 20 sierpnia 2012r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek M.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lipca 2012r., sygn. akt II SA/Kr 699/11 oddalającego skargę M.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2011r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, że M.M. "nie miał możliwości uczestnictwa w rozprawie w związku z stanem zdrowia, dlatego też nie wiedziałem o wyroku", a pouczenie które otrzymał w zawiadomieniu utwierdzało go w przeświadczeniu, że wyrok zostanie mu doręczony."
Na wezwanie Sądu wnioskodawca przesłał kopie dokumentów mających uzasadniać jego wniosek i potwierdzać, że ze względu na chorobę nie był w stanie złożyć w terminie wniosku o uzasadnienie wyroku.
Zgodnie z brzmieniem art. 86 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Takie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym miała być dokonana czynność w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art.87 cyt. ustawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku M.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lipca 2012r., sygn. akt II SA/Kr 699/11 oddalającego skargę nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku.
Istotą postępowania zmierzającego do przywrócenia terminu do dokonania czynności sądowej jest wykazanie, iż miały miejsce okoliczności o charakterze obiektywnym utrudniające lub uniemożliwiające dokonanie takiej czynności w prawem zakreślonym terminie i których przy dołożeniu należytej staranności nie można było przezwyciężyć, a więc wyłączające winę skarżącego w zaniechaniu dokonania tych czynności. Okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym Sąd bada zarówno w odniesieniu do pełnomocnika strony, jak i samej strony.
Jak wynika z akt sprawy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lipca 2012r. został ogłoszony na rozprawie, o której terminie skarżący został prawidłowo poinformowany i w której uczestnictwo nie jest obowiązkowe. Zatem termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku upływał w dniu 13.07.2012r. Badaniu Sądu podlega zatem czy w tym okresie (między 6 a 13 lipca 2012r. – nawet jeżeli trwały one dłużej) zaistniały okoliczności wyłączające po stronie wnioskodawcy możliwość wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku, a tym samym wyłączające winę wnioskodawcy u uchybieniu terminu w złożeniu tego wniosku. Tymczasem wnioskodawca nie przedstawił zaświadczenia lekarskiego lub innych dokumentów, aby w tym okresie ze względu na stan zdrowia nie był w stanie złożyć (wysłać pocztą) wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 6.07.2012r. Powołuje się bowiem na zdarzenie, które miało miejsce w dniu 19.10.2010r. i w związku z którym nadal pozostaje w leczeniu.
Jak sam pisze w piśmie z 18.09.2012r. "od listopada byłem do maja na zasiłku chorobowym". Co więcej z treści powołanego pisma oraz przedłożonej informacji o przebytej rehabilitacji leczniczej w ramach prewencji rentowej ZUS oraz oceny psychologicznej wynika, że przebywał na rehabilitacji w okresie 15.03.2012r – 7.04.2012r. będąc na zasiłku chorobowym, a w okresie od 7.05.2012 do 7.07.2012r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne. Natomiast z orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z 21.07.2012r. wynika, że zaliczono go na okres do 31.07.2013r. do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Wśród wskazań zawartych w cyt. orzeczeniu wynika, że M.M. może pracować na otwartym rynku pracy, nie wymaga szkoleń (w tym specjalistycznego) zatrudnienia w zakładzie aktywności zawodowej lub uczestnictwa w terapii zajęciowej. Nie wymaga również stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby.
W konsekwencji przyjąć należy, że co najmniej od 7.07.2012r. wnioskodawca był w stanie samodzielnie lub przy pomocy innych osób np. żony złożyć wniosek o uzasadnienie wyroku z 6.07.2012r. albo ustanowić pełnomocnika do prowadzenia jego spraw. Z przedstawionej oceny psychologicznej jednoznacznie wynika, że "nie stwierdzono obniżenia sprawności spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania materiału pamięciowego." Brak jest jakichkolwiek innych wskazań związanych z ograniczeniem poruszania się, możliwością podejmowania określonych działań, czy też koniecznością dalszego stałego leczenia, w szczególności leczenia szpitalnego itp. Wnioskodawca nie wskazał żadnych innych zaświadczeń lekarskich, z których wynikałoby ograniczenie jego możliwości działania (poprzez leczenie, inną chorobę) w okresie 7-13.07.2012r. Brak zatem po 7.07.2012r. jakichkolwiek obiektywnych okoliczności wskazujących na takie ograniczenia fizyczne lub psychiczne, które uniemożliwiałyby wnioskodawcy wniesienie po 7.07.2012r. wniosku o uzasadnienie wyroku, a więc w otwartym ustawowym terminie do jego złożenia – osobiście, za pośrednictwem poczty lub innej osoby albo pełnomocnika.
Wnioskodawca nie wskazał, a tym bardziej nie uprawdopodobnił, iż w okresie biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku 7.07.2012r. – 13.07.2012r. występowały w stosunku do jego osoby takie dysfunkcje, które uniemożliwiły mu wniesienia zażalenia w terminie. Nadto skarżący nie wykazał kiedy ustąpił ów stan uniemożliwiający mu wniesienie wniosku. W konsekwencji nie sposób określić czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od daty ustąpienia przyczyn uniemożliwiających wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie.
Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art.86 § 1 i art.87 w związku z art.141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak na wstępie.