Uzasadnienie
W.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa Nr CV/1411/10 z 7 lipca 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Cystersów" zmienioną uchwalą Rady Miasta Krakowa z 27 lutego 2013 r. nr LXVIII/977/13.
W dniu 25 lipca 2016r. "[...]" S.A. w Ł. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze strony. W uzasadnieniu swojego stanowiska pełnomocnik spółki podniósł, że na podstawie warunkowej umowy sprzedaży oraz przedwstępnej umowy sprzedaży zawartej dnia 14 grudnia 2015r. (Rep.[...]) spółka będzie użytkownikiem nieruchomości położonej w K. przy ul. [...], w skład której wchodzą m.in. działki nr [..] i [...]. Nieruchomość ta znajduje się w obszarze planu miejscowego, którego dotyczy zaskarżona uchwała Rady Miasta Krakowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 32 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W art. 33 § 1 p.p.s.a. wskazano, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Warunkiem takiego uczestnictwa jest zatem uprzedni udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie natomiast z art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
Przy czym jako "postępowanie administracyjne" należy przyjąć jego szerokie rozumienie w znaczeniu "postępowanie przed organami administracji publicznej", nie tylko odnosząc je do postępowania w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego (por. postanowienie NSA z 21.12.2915 r. sygn. akt II OZ 1233/15). W konsekwencji powyższego nie jest zatem niedopuszczalne zastosowanie normy z art. 33 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie było poprzedzone postępowaniem prowadzonym na podstawie przepisów kpa, jeżeli przepisy szczególne regulujące postępowanie przed organem administracji przewidują udział stron w tym postępowaniu, wskazując tym samym na interes prawny podmiotów, które mogą być stronami danego postępowania (por. postanowienie NSA z 21.12.2015 r., sygn. akt II OZ 1233/15).
Należy jednak pamiętać, że istotne znaczenie będzie miało ustalenie czy zaskarżony akt prawny został podjęty przez organ administracji publicznej oraz czy wnioskodawca mógł być stroną postępowania, w którym dany akt został podjęty, a zatem czy wnioskodawcy przysługuje interes prawny zarówno w sprawie administracyjnej jak i sądowoadministracyjnej.
W odniesieniu do spraw toczących się ze skargi na akty prawa miejscowego jaką jest uchwała wprowadzająca miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego należy wskazać, na normę z art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. póz. 594 ze zm.), zgodnie z którą przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność uchwały lub zarządzenia podjętymi przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej kształtowany jest na innych zasadach niż w postępowaniu administracyjnym, regulowanym przepisami kpa. W przeciwieństwie bowiem do legitymacji w postępowaniu administracyjnym, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie (art. 28 kpa), uprawnionym do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).
Wykazanie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia stwarza dopiero możliwość przeprowadzenia merytorycznej oceny rodzaju tego naruszenia wobec podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność uchwały. Natomiast inny podmiot, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie, nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Jednocześnie należy podkreślić, że skarga wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym musi być poprzedzona wniesieniem do rady gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa a w postępowaniu sądowym ze skargi w sprawie na plan miejscowy stroną może być wyłącznie podmiot, który wykaże naruszenie indywidualnego interesu prawnego postanowieniami planu.
Tym samym przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kształtowany jest na innych zasadach niż w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia przedmiotową uchwałą rady gminy otwiera dopiero drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy. Ocena ta zaś dotyczy rodzaju naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu, kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność tego planu. Inny podmiot natomiast, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie, nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym (Tak: postanowienia NSA: z 23 czerwca 2015 r, sygn. akt II OZ 588/15).
Reasumując powyższe rozważania uznać należy że, bez znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia jest okoliczność, że spółka "[...]" S.A. z siedzibą w Ł. będzie użytkownikiem nieruchomości położonej w obszarze planu miejscowego, którego dotyczy zaskarżona uchwała Rady Miasta Krakowa. Istotne jest bowiem, że w.w. spółka nie brała udziału w szeroko rozumianym postępowaniu przed organem administracji, nie wniosła bowiem wezwania o usunięcie naruszenia prawa do rady gminy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.