Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Decyzją z dnia 1 kwietnia 2016 r. (......) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [....] z dnia 21 stycznia 2016 r. ([....]) o wymierzeniu [....] Sp. z o. o. opłaty za korzystanie ze środowiska z tytułu poboru wód w 2013 r., stanowiącą różnicę pomiędzy opłatą należną, a opłatą wynikającą z wykazu w wysokości: 3 401,00 (słownie: trzy tysiące czterysta jeden złotych 00/100).
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [....] Sp. z o. o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania.
Uzasadniając wniosek strona skarżąca wskazała, że organ odwoławczy utrzymał w mocy również inne analogiczne decyzje dotyczące podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska przez spółkę, a ich łączna kwota przekracza 15.000,00 zł. Wskazała spółka, że prowadzi przede wszystkim działalność związaną z turystyką, a więc wykonanie decyzji w okresie jej wzmożonej działalności i związane z tym koszty mogłoby spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci konieczności ograniczenia działalności i poniesienia dodatkowych wydatków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - oznaczanej dalej jako ppsa) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym.
Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04).
Okoliczności wskazane przez stronę skarżącą w lakonicznym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uprawdopodobniają opisanych powyżej przesłanek. Nie odnoszą się one do konkretnych zdarzeń, świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.
Nadto faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt I OZ 737/14, LEX nr 1529107). Każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji można otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 684/13, LEX nr 1432682).
Biorąc powyższe pod uwagę należało odmówić wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ppsa.