Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga skarżącego A.F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 10 kwietnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia.
Zarządzeniem z dnia 9 czerwca wezwano skarżącego do usunięcia braków skargi poprzez określenie interesu prawnego skarżącego A.F. w zaskarżeniu przedmiotowego postanowienia SKO w N. z dnia 10 kwietnia 2017 r. oraz osobiste podpisanie złożonych odpisów skargi
W odpowiedzi skarżący podniósł, iż wskazuje interes prawny poprzez poświadczenie, iż jest prawowitym spadkobierca po prawdopodobnie zmarłym F.K.T. w sprawie bezpodstawnie prowadzonego postępowania wywłaszczeniowego dot. nieruchomości przy ul. [...] w Z. Skarżący złożył również podpisane osobiście odpisy skargi, które nie są tożsame ze złożoną skargą.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Zgodnie z § 2 uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Analiza treści unormowania art. 50 § 1 p.p.s.a. wskazuje, iż o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Tak więc istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego – taką normą, która można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się, zatem do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, iż podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku.
Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kontestowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracji.
Skarżący nie wykazał swojego interesu prawnego poprzestając na lakonicznym stwierdzeniu, iż jest prawowitym spadkobierca po prawdopodobnie zmarłym F.K.T..
W dniu 29 czerwca 2017 r. skarżący złożył 10 egzemplarzy pisma procesowego zatytułowanego "skarga". Treść przedłożonych pism nie jest jednak tożsama z treścią skargi.
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Jak zauważa R. Hauser "Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (wyr. NSA z 5.3.2008 r., II OSK 774/06, Legalis; post. NSA z 30.6.2009 r., II OSK 927/09, LEX Nr 563564). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (post. NSA z 23.6.2008 r., I OZ 407/08, Legalis; post. NSA z 30.6.2009 r., II OSK 927/09, CBOSA). Technika sporządzenia odpisu ma zatem drugorzędne znaczenie (post. NSA z 18.1.2011 r., II OZ 1348/10, CBOSA) ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo: C.H.Beck, rok wydania: 2013, teza 7 do art. 47). Taki też pogląd wyraził Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 274/13, dostępnym w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych.
Jak wynika z powyższego dostarczone przez skarżącego pisma procesowe nie stanowią odpisów skargi. Nie ma bowiem tożsamości treści tych pism oraz wniesionej wcześniej skargi.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna a ponadto nie uzupełniono jej braków formalnych, a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a.
O zwrocie wniesionego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.