Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia 22 sierpnia 2016 r. nr [...] działając na podstawie art. 144, art. 145 ust. 1, art. 146, art. 148 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 104 K.p.a. ustalił dla L. i S. K. właścicieli gruntu położonego w O. obręb [...] oznaczonego w ewidencji gruntów jako działka nr [...], [...], [...]o pow. 0,1061 ha opłatę adiacencką w wysokości 2 085,00 zł z tytułu wybudowania infrastruktury technicznej – budowa drogi ul. [...].
Odpis powyższej decyzji został doręczony L. K. w dniu 24 sierpnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-38 akt administracyjnych). Pismem z dnia 12 września 2016 r. złożonym osobiście L. K. wniosła odwołanie od powyższej decyzji domagając się jej uchylenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia 9 listopada 2016 r. nr [...] działając na podstawie art. 134 oraz art. 58 K.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 22 sierpnia 2016 r.
W uzasadnieniu organ podał, że zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia 22 sierpnia 2016 r. o ustaleniu dla L. i S. K. jednorazowej opłaty adiacenckiej została doręczona L. K. w dniu 24 sierpnia 2016 r. (dowód: potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Oznacza to, że ostatnim dniem, w którym dopuszczalne byłoby złożenie odwołania przez L. K. był 7 września 2016 r. Jednakże odwołanie L. K. zostało opatrzone datą 12 września 2016 r. i w tym samym dniu złożone na Dzienniku Podawczym Urzędu Miasta [...], a więc już po upływie terminu do jego wniesienia.
Mając na uwadze powyższe Kolegium stwierdziło, że zgodnie z art. 134 K.p.a. uchybienie terminowi do wniesienia odwołania przez L. K. Podkreślić należy również, że Kolegium nie znalazło podstaw do przywrócenia terminu na podstawie art. 58 K.p.a. Odwołująca nie złożyła bowiem stosownego wniosku oraz nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła L. K. wskazując, że zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 22 sierpnia 2016 r. o ustaleniu opłaty adiacenkciej odebrała w dniu 24 sierpnia 2016 r., a odwołanie wniosła w dniu 12 września 2016 r. czyli czternastego dnia roboczego, w którym miała możliwość dokonania tej czynności procesowej. Stwierdziła, że postanowienie SKO w [...] jest dla niej krzywdzące i niesłuszne. Nawet jeśli pomyliła się przy liczeniu terminów to jest to według niej tylko błąd ludzki.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a. Orzekanie - w myśl art. 135 P.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
W pierwszej kolejności należy zastrzec, że przedmiotem kontroli sądu w niniejszym postępowaniu mogło być tylko zaskarżone postanowienie dotyczące uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z tego względu Sąd nie mógł zajmować się kwestiami merytorycznymi związanymi z postępowaniem dotyczącym ustalenia i nałożenia na skarżącą opłaty adiacenckiej.
Sądy administracyjne powołane są m.in. do kontrolowania czy decyzje i postanowienia wydawane przez organy administracji są zgodne z prawem, czyli czy są legalne. Sądy nie badają natomiast, czy rozstrzygnięcia te są słuszne lub sprawiedliwe. Badają zaskarżone postanowienie. Sąd stwierdził, że zostało ono wydane w zgodzie z przepisami prawa.
Zgodnie z art. 134 K.p.a. organ II instancji po otrzymaniu odwołania zobowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać jego dopuszczalność oraz wniesienie w terminie. Kwestia zachowania terminu do wniesienia odwołania jest bardzo istotna, albowiem po jego upływie decyzja staje się ostateczna. Ograniczenie możliwości wzruszenia decyzji terminem ma zatem znaczenie dla pewności obrotu prawnego.
Istotne dla sprawy daty nie budzą wątpliwości. Strona odebrała decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 22 sierpnia 2016 r. o w dniu 24 sierpnia 2016 r. (potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), zatem 14 dniowy termin upływał w dniu 7 września 2016 r. w środę (dzień roboczy). Sposób liczenia terminu określonego w dniach reguluje art. 57 K.p.a., zgodnie z którym jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie (tu: odebranie decyzji), przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W niniejszej sprawie koniec ten przypadł na 7 września 2016 r.
Z kolei kwestie związane z zachowaniem terminu reguluje art. 57 § 5 K.p.a. Przepis ten stanowi, że termin uważa się za zachowany, jeżeli m.in. przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej. Skarżąca złożyła pismo osobiście na dzienniku podawczym organu w dniu 12 września 2016 r. a zatem po upływie terminu. Prawidłowo zatem organ, po stwierdzeniu upływu terminu do wniesienia odwołania orzekł o uchybieniu terminu do jego wniesienia. Obligował go do tego przepis art. 134 K.p.a., który w takiej sytuacji nie pozostawia organom innej możliwości. Sposób liczenia terminów procesowych przez skarżącą był błędny. Jednocześnie nie może to usprawiedliwiać przekroczenia terminu do wniesienia odwołania i być podstawą jego przywrócenia.
W procedurze administracyjnej możliwe jest usunięcie negatywnych skutków uchybienia terminu, służy temu instytucja przywrócenia terminu, regulowana w art. 58 K.p.a. Organ przywraca termin do dokonania czynności, jeżeli strona złoży taki wniosek i uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Dodatkowym warunkiem jest, aby wniosek był złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. O przywróceniu terminu organ orzeka postanowieniem. W niniejszej sprawie skarżąca takiego wniosku jednak nie złożyła, a wniosek, który został zawarty w skardze powinien zostać skierowany do organu administracji.
Mając na uwadze podaną wyżej argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.