Uzasadnienie
W komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1144/17, na skutek oczywistej omyłki błędnie określono datę wydania wyroku oraz posiedzenia niejawnego, jako 13 czerwca 2018 r., zamiast 13 lipca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważyło następuje:
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 roku, poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem – można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność.
O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, LEX nr 837885, i z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II OSK 990/12, LEX nr 1613413). Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Co więcej, błędy pisarskie należy rozumieć jako widoczne, wbrew zamierzeniom sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Przedmiotem sprostowania może być zatem np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności (poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty) oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu.
W niniejszej sprawie na skutek oczywistej omyłki błędnie określono datę wydania wyroku oraz posiedzenia niejawnego jako 13 czerwca 2018 r., zamiast 13 lipca 2018 r., co należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską. Ponadto w treści sentencji pominięto przedmiot postępowania, którym jest umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany zamierzenia sposobu użytkowania budynku. Zaistniała więc konieczność sprostowania ww. wyroku.
Nadto wskazać należy, że niniejsze sprostowanie wyroku jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.