Uzasadnienie
Sygn. IISA Kr 8/ 00
Decyzją ż dnia [...].1999 r., znak: [.....], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 200 ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami, Dz. U. Nr 115, poz. 741 ze zm. oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa Turystycznego "[.....] " sp. z o.o. w S. od decyzji Zarządu Miasta w M. z dnia [.....] 1999 r., znak: [.....] postanawiającej o odmowie oddania Przedsiębiorstwu Turystycznemu "[.....] " sp. z o.o. w S. w użytkowanie wieczyste nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych nr nr.....o łącznej powierzchni 0,3276 ha, położonej w M. przy [.....] i wygaszeniu zarządu tegoż Przedsiębiorstwa w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło co następuje:
jak wynika z akt sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. ostateczną decyzją z dnia [.....].1998 r., znak: [.....], uchyliło w całości decyzję Zarządu Miasta M. z dnia [.....].1996 r., znak: [.....], w sprawie odmowy oddania Przedsiębiorstwu Turystycznemu "[.....] " sp. z o.o. w S. w użytkowanie wieczyste nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych nr nr [.....] o łącznej powierzchni 0,3276 ha, położonej w M. przy ul. [.....] i wygaszeniu zarządu tegoż Przedsiębiorstwa w odniesieniu do powyższej nieruchomości oraz umorzyło postępowanie organu I instancji prowadzone w tej sprawie na podstawie art. 2 ustawy z 29.09.1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm. Konstrukcja umorzenia postępowania w drodze decyzji powoduje, że stabilność decyzji o umorzeniu postępowania korzysta z tej samej ochrony, jak każda inna decyzja.
Wzruszenie takiej decyzji może nastąpić jedynie w jednym z nadzwyczajnych trybów przewidzianych w k.p.a. W przypadku natomiast, jeżeli zostanie wydana nowa decyzja w tej samej sprawie, skuteczny wobec niej jest zarzut nieważności (art. 156 § l pkt 3 k.p.a.). Zaskarżona decyzja Zarządu Miasta w M. z [.....] 1999 r. jest nową decyzją wydaną w tej samej sprawie (dotyczy tych samych działek i posiada ten sam przedmiot oraz jest skierowana do tego samego podmiotu, co wyżej powołana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Zatem należało uznać, że postępowanie zakończone decyzją Zarządu Miasta w M. z dnia [.....].1999 r. było bezprzedmiotowe i jako takie umorzyć.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Przedsiębiorstwo Turystyczne "[.....] " sp. z o.o. w S., zarzuciło, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (której datę skarżący określił mylnie jako 16.11.1999r., lecz jej znak został wskazany prawidłowo) została wydana z naruszeniem postanowień art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 138 k.p.a. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że wniosek o wydanie decyzji o stwierdzeniu nabycia prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości przez poprzednika prawnego skarżącego został złożony w 1994 r. i jak wynika z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 7.07.1998 r., sygn. akt II SA/Ka 1632/96, zgromadzony materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji uwzględniającej wniosek. Organ I instancji posiada wszystkie dowody konieczne do wydania decyzji.
Przedsiębiorstwo Turystyczne "[.....] " sp. z o.o. w S. na mocy postanowień art. 2 i 2a ustawy z 29.09.1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm., nabyło dnia 5.12.1990 r. z mocy prawa prawo wieczystego użytkowania działek ewidencyjnych nr 7766 i 7767. Wymogi określone w art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami są identyczne, jak w art. 2 i 2a ustawy z 29.09.1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. winno było zmienić decyzję Zarządu Miasta w M. i wydać decyzję uwzględniającą wniosek strony wnoszącej skargę.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie. Kolegium przedstawiło przebieg postępowania w sprawie i podobnie jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zaprezentowało pogląd, że uchylona przez Kolegium zaskarżoną decyzją decyzja Zarządu Miasta w M. z [.....].1999 r. jest nową decyzją wydaną w tej samej sprawie, która została rozstrzygnięta ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [.....].1998 r. W związku z powyższym zarzuty zawarte w skardze nie mogły być uwzględnione. Odnosiły się one bowiem do meritum sprawy, a jak wiadomo, nie jest możliwe merytoryczne rozpatrzenie wniosku o nabycie z mocy prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości.
Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
skarga jest zasadna.
Stosownie do postanowień art. 241 pkt 2 ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami, Dz. U. Nr 115, poz. 741, z dniem 1.01.1998 r. (art. 242 tej ustawy) utraciła moc obowiązującą ustawa z 29.09.1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Jednocześnie zgodnie z postanowieniami art. 200 ust. l ustawy o gospodarce nieruchomościami w sprawach stwierdzenia nabycia, z mocy prawa, na podstawie ustawy z dnia 29.09.1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz własności budynków, innych urządzeń i lokali przez państwowe i komunalne osoby prawne oraz Bank Gospodarki Żywnościowej, które posiadały w tym dniu grunty w zarządzie, nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami, stosuje się zasady określone w tym przepisie.
Trafnie zatem ostateczną decyzją wydaną w dniu [.....].1998 r., znak: [.....], (karta......akt sprawy), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło w całości decyzję Zarządu Miasta M. z dnia [.....].1996 r., znak: [.....] (karta.....akt sprawy), w sprawie odmowy oddania Przedsiębiorstwu Turystycznemu,. [.....] " sp. z o.o. w S. w użytkowanie wieczyste nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych nr nr......o łącznej powierzchni 0,3276 ha, położonej w M. przy ul. [.....] i wygaszeniu zarządu tegoż Przedsiębiorstwa w odniesieniu do powyższej nieruchomości oraz umorzyło postępowanie organu I instancji, prowadzone na podstawie art. 2 ustawy z 29.09.1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm., nakazując jednocześnie temu organowi wydanie decyzji w sprawie w oparciu o postanowienia wyżej powołanego przepisu art. 200 ust. l ustawy o gospodarce nieruchomościami.
W wykonaniu powyższej decyzji Zarząd Miasta w M. wydał w dniu [.....] 1999 r., znak: [.....], decyzję w I instancji w przedmiotowej sprawie w nowym stanie prawnym wynikającym z powołanego wyżej przepisu art. 200 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami i nie może być mowy o ponownym orzekaniu przez ten organ w sprawie, która została już uprzednio rozstrzygnięta ostateczną decyzją, (w/w decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.), jako to błędnie przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżoną decyzją z dnia [.....].1999 r., co uzasadniało - w ocenie tego Kolegium - zarzut, że decyzja Zarządu Miasta w M. wydana w dniu [.....].1999 r., znak: [.....], jest obarczona wadą nieważności z art. 156 §1 pkt 3 k.p.a.
Zarzut powyższy w odniesieniu do decyzji Zarządu Miasta w M. z [.....].1999 r. nie jest zasadny. Decyzja ta jest wprawdzie decyzją wydaną w odniesieniu do tej samej nieruchomości, posiada ten sam przedmiot rozstrzygnięcia i jest skierowana do tego samego podmiotu, co wyżej powołana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., ale wydana została w nowym stanie prawnym wynikającym z postanowień art. 200 ust. l ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten zaś wyraźnie - jak wyżej wskazano - nakazuje kontynuować w oparciu o nową podstawę prawną w nim określoną sprawy stwierdzenia nabycia z mocy prawa na podstawie ustawy z dnia 29.09.1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz własności budynków, innych urządzeń i lokali przez określone w art. 200 ust. l ustawy o gospodarce nieruchomościami kategorie podmiotów.
Błędnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. oceniło w zaskarżonej decyzji, że postępowanie zakończone decyzją Zarządu Miasta w M. z dnia [.....].1999 r. było bezprzedmiotowe, i jako takie należało je umorzyć. Decyzja powyższa powinna była zostać poddana merytorycznej kontroli w postępowaniu odwoławczym i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. winno było orzec stosownie do poczynionych w tym postępowaniu ustaleń, nie zaś umarzać postępowanie w pierwszej instancji, jak to uczyniło w zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270, orzekł jak w sentencji wyroku.